306 DE BOUWKUNST DER DIEREN. 



in eene schijf, welke stersgewijs met een aantal aanhangsels, even 

 zoo vele afzonderlijke tasters, bezet is. Zoo kan men begrijpen, hoe 

 de mollen, die hoofdzakelijk leven van dieren, welke zelve zich onder 

 den grond ophouden, zooals de larven van verschillende soorten van 

 insekten en vooral van de bekende aard- of regenwormen, met veel 

 grootere zekerheid door den reuk en het gevoel de nabijheid hunner 

 prooi ontwaren , dan wanneer zij de beste oogen ter wereld hadden. 



Dat de mollen zich van de hun geschonken zintuigen goed weten 

 te bedienen, blijkt daaruit, dat er geen vraatzuchtiger dieren zijn 

 dan zij. Waarnemingen hebben geleerd , dat een mol in vierentwin- 

 tig uren tijds zijn eigen gewigt aan voedsel verslindt. Meer dan 

 twaalf uren kan een mol het niet zonder voedsel uithouden. Zij zijn 

 dan ook ijverige jagers en verlaten gewoonlijk driemaal daags hunne 

 woning, namelijk des morgens vroeg, des middags en des avonds, 

 om op de jagt te gaan. De rigting van hunnen jagttogt wordt natuur- 

 lijkerwijze bepaald door de plaats , waar de dieren , die hun gewoon 

 voedsel uitmaken , zich ophouden. Gedurende den winter en bij lang 

 aanhoudende droogte , dringen de aardwormen dieper in den grond 

 door; de mollen volgen hen dan mede in de diepte , doch gedurende 

 den zomer en bij natte weersgesteldheid komen de aardwormen naar 

 boven en de mollen zoeken hen dan digt onder de oppervlakte des 

 bodems op. Zoo ontstaan die mollengangen en molshuopen , welke 

 algemeen bekend zijn. De laatste , welke op korte afstanden boven 

 de gangen worden aangetroffen , zijn gevormd door de uit de gangen 

 naar boven en ter zijde uitgeworpen aarde. 



Hieruit volgt derhalve , dat de gangen of liever loopgraven , welke 

 het «jagtveld van den mol uitmaken, geenszins als deelen zijner eigen- 

 lijke woning zijn te beschouwen. Zij zijn veeleer te vergelijken bij 

 de tijdelijke openingen, die elk ander in het water of in de lucht 

 levend dier maakt, wanneer zijn ligchaam zich voortbeweegt en de 

 omgevende middenstof op zijde duwt. Het verschil bepaalt zich alleen 

 daartoe, dat water en lucht weder dadelijk toevloeijen en de gemaakte 

 opening aanvullen , aarde daarentegen zulks niet of althans in veel 

 geringere mate doet. 



De eigenlijke woning van den mol ligt steeds verre verwijderd van 



