310 



DE BOUWKUNST DER DIEREN. 



migen verdienen wel , dat wij eenige oogenblikken bij hen stil staan 

 en hun werk beschouwen. 



Is er grootere tegenstelling denkbaar , dan tusschen een mol en een 

 vogel? De een een aarddier, dat lucht en licht ontvliedt, de andere 

 een luchtdier, een schepsel , dat bestemd is om zich vrij naar alle 

 zijden te bewegen , op zijne vlugge wieken zwevende en het heerlijk 

 licht, dat de zon ons toezendt, met zijn gezang begroetende ! Kn toch 

 is de overgang, dien wij thans zullen doen, niet zoo groot als hij 

 schijnt, want, hoewel er, — zooals ik ter naauwernood behoefte 

 zeggen, — geen vogels zijn, die, gelijk de mollen, uitsluitend onder 

 den grond leven, zoo zijn er toch verscheidene, die allhans een ge- 

 deelte van hun leven in gegraven holen doorbrengen. 



Reeds vroeger vermeldden wij eene soort van uil (Athene hypogaea) , 

 die de verlaten holen der prairiehonden bewoont. Dergelijke aard- 

 uilen (Athene ewnicularia) komen ook in de pampa's van Zuid-Amerika 

 voor, waar zij de verlaten holen van de aldaar zeer talrijke Vizcacha's 

 bewonen. Opmerkelijk voorzeker is het , dat deze uilen geen nacht- 

 vogels zijn, maar, volgens de waarneming van burmeister '), daar- 

 entegen het licht zoeken , zoodat men hen dikwijls hetzij alleen ol' 

 paarsvvijze des daags aan den ingang van hun hol ol' op den top der 

 daar menigvuldige distels ziet zitten. Doch wij behoeven zoo ver 

 niet te gaan om vogels aan te treffen, die holen bewonen. De al- 

 gemeen langs de kusten der noord- en oostzee verbreide Brandgans 



(Anas tadorna) maakt zijn . 

 nest in verlaten konijnenho- 

 len. Op het Deensche eiland 

 Sijlt en desgelijks op het ten 

 noorden der Groningsche 

 kust gelegen eilandje Rottum 

 maakt men daartoe opzette- 

 lijk holen in het zand der 

 duinen, ten einde aan de 

 brandganzen gelegenheid te 

 geven daar te nestelen. liet 

 spreekt echter van zelf', dat 

 dit niet uit zuivere , onbaat- 



De brandgans f Anas tadorna). 



') Zeitschrift für allgemeine Erdkunde, Neue Folge, III, p. 222. 



