310 



DE P.OnVKTTNST DER DIEREN. 



vogel? De een een aarddier, dat lucht en licht ontvliedt, de andere 

 een luchtdier, een schepsel, dat bestemd is om zich vrij naar alle 

 zijden te bewegen, op zijne vlugge wieken zwevende en het heerlijk 

 licht, dat de zon ons toezendt, met zijn gezang begroetende! En toch 

 is de overgang, dien wij thans zullen doen, niet zoo groot als hij 

 schijnt, want, hoewel er, — zooals ik ter naauwernood behoefte 

 zeggen , — geen vogels zijn , die , gelijk de mollen , uitsluitend onder 

 den grond leven, zoo zijn er toch verscheidene, die althans een ge- 

 deelte van hun leven in gegraven holen doorbrengen. 



Reeds vroeger vermeldden wij eene soort van uil (AÜiene hypogaed) , 

 die de verlaten holen der prairiehonden bewoont. Dergelijke aard- 

 uilen (Athene cumcularia) komen ook in de pampa's van Zuid-Amerika 

 voor, waar zij de verlaten holen van de aldaar zeer talrijke Vizcacha's 

 bewonen. Opmerkelijk voorzeker is het , dat deze uilen geen nacht- 

 vogels zijn, maar, volgens de waarneming van burmeisteh ') , daar- 

 entegen het licht zoeken, zoodat men hen dikwijls hetzij alleen of 

 paarswijze des daags aan den ingang van hun hol of op den top der 

 daar menigvuldige distels ziet zitten. Doch wij behoeven zoo ver 

 niet te gaan om vogels aan te treffen , die holen bewonen. De alge- 

 meen langs de kusten der noord- en oostze"e verbreide Brandgans of Berg- 

 eend (Anas tadorna) maakt 

 zijn nest in verlaten ko- 

 nijnenholen. Op het Deen- 

 sche eiland Sijlt en des- 

 gelijks op het ten noorden 

 der Groningsche kust gele- 

 gen eilandje Rottum maakt 

 men daartoe opzettelijk ho- 

 len in het zand der duinen, 

 ten einde aan de brand- 

 ganzen gelegenheid te ge- 

 ven daar te nestelen. Het 

 spreekt echter van zelf, dat 



dit nietuitzuivere,onbaat- 

 De brandgang of bergeend (Anas tadorna). 



') Zeitschrift für allgemeine Ertlkuiide, Neue Folge , III. p. 222. 



