HET METSELAARS-GILD. 385 



nagenoeg evenwijdig met den rand loopende, eenigzins verdikte stre- 

 pen , waarin men wanen zoude de groeistrepen te herkennen , die de 

 oppervlakte der schelpen van tweekleppige weekdieren veelal vertoont. 

 Werkelijk zijn die strepen dan ook hier aan iets dergelijks hunnen 

 oorsprong verschuldigd. Beschouwt men namelijk zulk een nestje van 

 naderbij, dan ziet men vooreerst, dat het, ter plaatse waar het tegen 

 de rots vastgehecht is geweest, het dikst is en zich ter weerszijde in 

 twee vleugelachtige verlengselen uitbreidt, terwijl het naar den rand 

 toe al dunner en dunner wordt. 



Dit maaksel onthult ons met even groote zekerheid de wijze , hoe de 

 vogel bij zijnen bouw is te werk gegaan , als of wij er ooggetuigen van 

 geweest waren. Hij vangt namelijk aan met zijne vreemdsoortige 

 bouwstof in de gedaante van een bijna halfcirkelvormige breede streep 

 tegen den rotswand uit te breiden. Nadat deze gedroogd en verhard is, 

 voegt hij er eene tweede tegen aan en gaat zoo voort, in dier voege 

 echter, dat elke nieuwe laag aan de binnenvlakte van het wordende 

 nestje wordt aangebragt, maar tevens iets over den vroegeren rand heen 

 uitpuilt. Zoo worden de eerst aangelegde gedeelten gestadig dikker , 

 terwijl de rand altijd dun en scherp blijft en de opvolgend aange- 

 voegde lagen zich als even zoovele strepen vertoonen. 



Nu kunnen wel is waar gedurende het bouwen zich tusschen de nog 

 niet verharde stof andere vreemdsoortige ligchaampjes invoegen , zoo 

 als b. v. vedertjes, die men er steeds in aantreft, welligt ook over- 

 blijfselen van het voedsel, namelijk insektendeelen , en zoo kan de 

 oorspronkelijk witte kleur in meerdere of mindere mate verontreinigd 

 worden, maar deze en andere ligchaampjes, zoo als stukjes van zekere 

 soorten van zeewier, die er, naar het schijnt, soms in aangetroffen 

 zijn, kunnen slechts als toevallige inmengselen beschouwd worden '). 



! ) Er is welligt geen onderwerp uit de natuurlijke geschiedenis van het Dierenrijk , 

 waarover zooveel geschreven is , als over de eetbare vogelnestjes. Het getal dei- 

 schrijvers , die daarover gehandeld hebben , van onzen bontius af tot op payen toe , 

 die in het vorige jaar de uitkomsten van zijn scheikundig onderzoek daarvan aan de 

 Fransche akadeniie mededeelde , is overgroot. Ten einde echter den schijn eener , bij 

 het bepaalde doel , waartoe deze opstellen bestemd zijn , overtollige en dus misplaatste 

 geleerdheid te vermijden , vergenoeg ik mij met hier aan te stippen , dat wel is waar 

 vé*len vroeger gemeend hebben , dat de bouwstof dezer nestjes uit yischkuit , uit half 



