342 DE BOUWKUNST DER DIEREN. 



Langs den oever van een meer, van eene rivier, eene kreek of ook 

 wel op een laag liggend eilandje bouwen de bevers hutten, die eene 

 min of meer bakoven-vormige gedaante hebben, en welker hoogte 8 

 tot 10 voet bedraagt. De wanden dezer hutten zijn een of meer voe- 

 ten dik en zamengesteld uit dunne boomstammen en takken , tot een 

 stevig geheel onderling verbonden door tusschengevoegde steentjes en 

 klei, met welke laatste stof zij ook het geheele gebouw overdekken. 

 Dat zij zich daarbij van hunnen staart als van een troffel bedienen, 

 schijnt niet juist te zijn, doch wel mag men aannemen, dat de zware 

 staart, die soms tot 4 ponden toe weegt, van zelf naslepende tot het 

 glad worden der slibbekleeding bijdraagt. Het dak steekt als een 

 gewelf hoog boven het water uit. De vloer ligt van binnen steeds 

 boven den waterspiegel. Hij is begroeid met riet en bestrooid met 

 houtspaanders. In dezen vloer is eene opening, waardoor de bewoners 

 der hut onder het water door naar buiten kunnen geraken. Gewoon- 

 lijk bestaat zulk eene hut slechts uit eene enkele holte of kamer , welke 

 dan tot woonplaats verstrekt aan twee beverfamiliën , namelijk vier 

 ouden en zes tot acht jongen. Niet zelden gebeurt het echter ook , 

 dat eene hut in een zeker getal kamers gescheiden is, die allendoor 

 een gemeenschappelijk dak overdekt worden, doch nimmer verdie- 

 pingsgewijs boven , maar steeds nevens elkander zijn aangelegd. Elke 

 kamer heeft dan ook hare eigene opening of deur naar buiten. Zoo 

 b. v. zag hearne op een eilandje zulk een groot gebouw, dat inwen- 

 dig uit niet minder dan twaalf afdeelingen bestond. 



Wanneer men nu in aanmerking neemt, dat op sommige plaatsen 

 honderd en meer dezer koepelvormige woningen zich langs den oever 

 verheffen, dan kan men zich begrijpen, hoe lieden, die deze voor het 

 eerst zien en met de levenswijs der bevers onbekend zijn, daarin 

 voortbrengselen van eene nog op eenen lagen trap staande mensche- 

 lijke bouwkunst meenen te herkennen, gelijk möllhausen ') verhaalt 



') Tagebuoh einer Reine vom Mississippi nach den Kusten der Südsee , 1858, S. 368. 

 Deze reiniger zegt , dat de hutten uit verdiepingen bestaan. Het blijkt echter niet , 

 dat hij deze zelf onderzocht heeft , en daar zulks in strijd is met de meest geloof- 

 waardige berigten van andere schrijvers , zoo meenen wij dit zeggen slechts op reke- 

 ning eener verouderde dwaling te kunnen stellen. 



