348 



DE BOUWKUNST DER DIEREN. 



niet beter, mogelijk zelfs minder kunstig gebouwd dan de hutten dei- 

 bevers. Maar de mensch is zich van zijne handelingen en van de 

 redenen daartoe ten volle bewust , en zoo leert hij allengs het ge- 

 brekkige verbeteren, zijne daden wijzigen naar de omstandigheden, 

 partij trekken van de gunstige voorwaarden en de ongunstige te ont- 

 wijken of tot zijn doel te wijzigen. Met één woord : de mensch bezit 

 den geest der uitvinding. En daar hij bovendien het vermogen heeft 

 om het eenmaal goed en nuttig bevondene ook aan anderen mede te 

 deelen , zoo komt elke nieuwe uitvinding niet alleen hem, maar aan 

 ziju geheel geslacht ten goede en werkt nog weldadig tot in de verste 

 nakomelingschap. 



Zoo zullen dus de bevers op dezelfde wijze als thans voortgaan met 

 bouwen, zoolang hunne soort niet van de aarde verdelgd is, terwijl 

 elke menschelijke kunst en wetenschap daarentegen gestadig vooruit 

 gaat, omdat wij staan op de schouderen van het voorgeslacht, even 

 als onze nakomelingen op onze schouderen zullen staan. De mensch 

 heeft een verleden, eene geschiedenis, eene toekomst; — voor het 

 dier bestaat alleen het heden. 



Inderdaad zijn deze beschouwingen toepasselijk op alle openbaringen 

 van het instinkt. Deze zijn uit hunnen aard vergankelijk, even als 



ft/\L 



Ondatra zibethica. 



