WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 3 



nen voorwerpen gevonden had in een beenderen-hol te Brixham in Devonshire , 

 tusschen de beenderen van Rliinoceros , rendieren , beeren , Hyaena's enzv. 

 Eindelijk gaf ook Dr. FALCONER een uitvoeriger verslag der uitkomsten van 

 zijne onderzoekingen, bewerkstelligd in beenderenholen op Sicilië. In een 

 daarvan, de Grotlo di Muccagnone, omstreeks 8 uren van Palermo, vond hij 

 eene oor koolzuren kalk gecementeerde rood-grijze leem op den bodem van 

 het hol, waarin bevat waren talrijke beenderen van Hippopotamus, van een 

 groole Felis- soort , van twee uitgestorven" hertsoorten , van Elephas antiqutts, 

 als ook coprolithen vanHyaena. Dergelijke coprolithen werden ook gevonden 

 in de stalactietachtige massa, die de zoldering van het hol uitmaakt en daar- 

 tusschen een aantal vuursteenen overblijfselen van menschelijke kunstvlijt van 

 verschillende gedaante. (Philos. Magaz. Sept. 1859 , p. 235). 



Hg. 



Een krokodil op de Kokos-eilanden. — In eenen brief van Dr. A. J. ANDERSON, 

 voorgelezen in de vergadering der Natuurkundige Vereeniging van Nederlandsch 

 Indie van 15 Julij 1858, berigt de schrijver, dat sedert den 17 Februarij van 

 dat jaar zich op de Kokos-eilanden een kaaiman heeft vertoond, welke dieren 

 vroeger op de Kokos-eilanden onbekend waren. Het was een schoon exem- 

 plaar, vermoedelijk uit straat Sunda herkomstig, zoodat het dier eenen zeer 

 belangrijken afstand zoude hebben afgelegd. Den 17den Junij (bij het afzenden 

 des briefs) hield het zich nog aan de N. W. kust op, zich voedende met visch 

 en bololhuriën (Z. Natuurk. Tijds. voor Nederl. bid. 4de ser. II , all. IV , 

 bl. 260). 



Wij teekenen dit feit hier aan , omdat het een merkwaardig voorbeeld ople- 

 vert van den grooten afstand, waarop zich over zee een oogenschijnlijk wei- 

 nig voor zulk eenen togt geschikt dier kan verplaatsen en zoo de soort ver- 

 spreiden daar, waar zij tot hiertoe niet bestond. 



Hg. 



Organisch leven bij hooge temperatuur. — Volgens EHRENBERG bevindt zich 

 op Ischia eene heete bron in de rotskloof Valle Tamburo en eene andere in 

 de Serravalle , beide in trachytisch gesteente , langs welks wanden heet water van 

 65 D — 68 J R. (81°— 85° C.) afloopt, en waaruit zich een kieselguhr- of tripelach- 

 tig nederzetsel vormt, dat vol ledige kiezelschalen van Eunotiën en andere 

 Polygastrica (Diatomeën Ref.) is , die in levenden toestand een groen viltachtig 

 bekleedsel der wanden daarstellen, waardoor het water zijnen weg vindt. In 

 Serravalle werd water van 65° R. (81° C.) uit zulk een viltachtig bekleedsel 



1* 



