10 ALBUM DER NATUUR. 



laag bij Amiens, bevestigd. Daaruit en uit het vinden van dergelijke voorwer- 

 pen en van uienschelijke beenderen in beenderenholen , komt ook hij tot het 

 besluit, dat de mensch ten minste gelijktijdig met den Siberischen Mamnioulh 

 op aarde geleefd heeft (Vlnstitut 1859, p. 368). 



Deze getuigenis verdient des te meer de aandacht , omdat lyell steeds tot 

 degenen behoord heeft, die zich, bij de beantwoording van het onderwerpelijke 

 vraagstuk, door eene strenge kritiek hebben onderscheiden; zoo b. v. toen hij 

 trachtte aan te toonen , dat het vinden van een menschelijk overblijfsel te mid- 

 den der beenderen van uitgestorven zoogdieren, in de vallei van Natchez, zich 

 door eene aardstorting laat verklaren. Ook in dit opstel geeft hij weder een 

 bewijs van zijne zucht om eerst dan de feiten als waar aan te nemen , wanneer 

 deze den toets van een streng kritisch onderzoek kunnen weerstaan. Even 

 als reeds in het vorige jaar HÉBert en lartet, heeft ook LYELL namelijk 

 eenigen twijfel geopperd aangaande de bewijskracht van het vinden van men- 

 schen-beeuderen in eene vulkanische breccia van den berg Denise, bij Puy. 

 Het is hun voorgekomen, dat deze steen, die zeer poreus is en in dit opzigt 

 zich onderscheidt van de overige daar aanwezige gesteenten, die eene bladerige 

 structuur hebben, welligt van latere vorming is. 



Eindelijk vermeldt lyell, dat wij eerlang van CH. DARWIN een werk mogen 

 te gemoet zien : Over den oorsprong der soorten , waarin deze de vrucht van 

 twintigjarige onderzoekingen heeft nedergelegd. Hij komt daarin tot dit gewigtig 

 besluit: » dat dezelfde natuurkrachten, die de rassen en blijvende variëteiten, 

 zoowel van dieren als van planten voortbrengen , ook diegene zijn , welke in 

 veel langere perioden de soorten doen ontstaan en vervolgens in een nog on- 

 eindig langer tijdsverloop ook de verschillen te weeg brengen, waarop de ge- 

 slachten gegrond zijn." 



»Hij schijnt mij toe", zegt LYELL, »door zijne onderzoekingen licht geworpen 

 te hebben over eene geheele reeks van verschijnselen , die in innig verband 

 staan tot de onderlinge verwantschappen, de geographische verspreiding en 

 de geologische opeenvolging der organische wezens." 



Na vervolgens te hebben doen opmerken, hoe voorzigtig men bij het ge- 

 brekkige onzer tegenwoordige kennis moet zijn in het afleiden van algemeene 

 gevolgtrekkingen ten aanzien van de wijze, hoe de organische wezens op aarde 

 ontstaan en elkander opgevolgd zijn , eindigt LYELL met te zeggen : » dat , hoe 

 dit ook zijn moge, hij er verre af is van te beweren, dat de leer van de 

 voortgaande ontwikkeling niet de kiem zoude bevatten eener juiste en ware 

 theorie." Hg. 



Doorgang der elektriciteit door water. — In de jongste te Aberdeen gehouden 



