WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. \l 



vergadering der British Association , herinnerde LINDSAY aan reeds vroeger 

 door hem genomene proeven om de elektrische signalen , zonder tusschenkomst 

 van een draad, door het water van rivieren over te voeren. Hij bezigde 

 daartoe groote metalen platen, waarvan twee, onderling door een draad ver- 

 bonden , aan den eenen oever, twee andere , desgelijks door een draad ver- 

 bonden , aan den anderen oever in het water werden gebragt , zoodat de 

 beide stellen platen zoo na mogelijk tegen elkander over stonden. Hij be- 

 vond, dat er altijd een gedeelte van de door de batterij ontwikkelde elek- 

 trische kracht door het water heen overging. De kracht van den overgevoer- 

 den stroom hangt af: 1°. van de kracht der batterij; 2°. van de opper- 

 vlakte der platen ; 3°. van haren onderlingen (zijdelingschen) afstand , in elk 

 der beide paren; 4\ van den afstand, waarop elk der beide paren van elkander 

 verwijderd zijn, dat is van den afstand, waarover het signaal door het water 

 moet worden voortgeplant. Voor zoo ver zijne proeven reiken, besluit hij , dat 

 door verdubbeling van een der drie eerste elementen , men den afstand, waarop 

 het signaal wordt overgevoerd , verdubbelen kan. Door allen te verdubbelen, 

 zoude men de kracht van den overgevoerden stroom acht maal vermeerderen. 

 LlNDSAY heeft dit zoeken toe te passen op den overzeeschen telegraaf van En- 

 geland naar Amerika, en door berekeningen trachten aan te toonen , dat met 

 twee stations in Engeland, het eene in Cornwalhs, liet andere in Schotland, 

 en twee tegenover gelegen, goed gekozen stations in Amerika, het mogelijk 

 zoude zijn signalen over den Atlantischen Oceaan te zenden. {l'Institut, 1859, 

 p 346). HG. 



Gekleurde bloedligchaampjes bij ongewervelde dieren. — Gemeenlijk neemt men 

 aan, dat, indien het bloed van ongewervelde dieren gekleurd is, de kleurstof in 

 opgelosten toestand in het vocht is bevat , maar dat de daarin drijvende bloed- 

 ligchaampjes ongekleurd zijn. In eene mededeeling aan de Fransche Akade- 

 mie doet de heer CH. rouget eenige uitzonderingen op dezen regel kennen. 

 Zoo vond hij de vaten van twee soorten van enkelvoudige Ascidiën , behoo- 

 rende tot het geslacht Phallusia, bijna geheel gevuld met levendig rood ge- 

 kleurde ligchaampjes van 0,01 tot 0,015 millim. in doormeter. Hunne gedaante 

 is rond of eirond en hunne oppervlakte gelijkt op die eener moerbezie. Wer- 

 kelijk bestaan zij dan ook uit eene vereeniging van bolletjes , die door een al- 

 gemeen celvlies omgeven zijn. Somtijds bespeurt men daar binnen eene kern. 

 Bij eene andere soort vond hij dergelijke , geel gekleurde ligchaampjes. Ook 

 in het bloed van verschillende soorten van zamengestelde Ascidiën , tot de ge- 

 slachten Botryllus en Pulyclmes behoorende , zijn de bloedligchaampjes gekleurd 

 en wel op zeer verschillende wijze: rood, oranje, geel, blaauw, violet, tot 

 bijna zwart toe. 



