U ALBUM DER NATUUR. 



Kleurenblindheid. - Een geval van niet aangeborene kleurenblindheid , be- 

 paaldelijk van ongevoeligheid voor de roode kleur (DaMonismus) , dat zeer 

 overeenkomt met een door ruete in zijn Lefirbuch der Ophthahnologie mede- 

 gedeeld geval, is door Dr. THEOD. CLEMENS te Frankfort a. M. bekend gemaakt. 

 De betrekkelijke zeldzaamheid van niet aangeborene gevallen van kleurenblind- 

 heid doet mij het berigt van Dr. CL. hier uittrekselsgewijze overnemen. 



De persoon , bij wie hij dit verschijnsel waarnam , was eene dame , eene 

 Engelsche van geboorte , 52 jaren oud , moeder van drie kinderen , en op het 

 oogenblik , toen dat verschijnsel zich openbaarde . voor de vierde maal zwanger 

 en wel in de vijfde maand. In haar 14de jaar had zij, ofschoon niet sterk, aan 

 bleekzucht, en later nu en dan aan keelontsteking en neusbloedingen geleden, 

 doch was sedert en ook op het oogenblik volmaakt gezond. Gedurende hare 

 eerste zwangerschap had zij omstreeks de vijfde of zesde maand nu en dan 

 vonken voor de oogen gezien en werden hare oogen bij het beschouwen van 

 kleuren ligt vermoeid , waarbij dan vaak een plotseling ontstaand , doch snel 

 voorbijgaand vervloeijen (verschwimmen) der kleuren plaats vond , gevolgd van 

 een even snel voorbijgaand algemeen graauw zien. Zij was toen veel bezig met 

 een zeer kleurig naaiwerk , dat hare oogen zeer vermoeide , en waarbij niet 

 zelden de kleuren haar ineen schenen te vloeijen , waarop dan vaak misselijk- 

 heid en braking volgden. Thans, terwijl zij zich met haren zieken echtgenoot 

 te Homburg ophield, bemerkte zij op eene wandeling op eens, dat zij de vat- 

 baarheid om rood waar te nemen verloren had, doordien, toen eenige haar 

 vergezellende dames haar op de schelle roode kleur van een shawl opmerkzaam 

 maakten , die shawl haar eene vuile gemengde kleur scheen te bezitten. Bij 

 het onderzoek blijkt, dat hel regter oog iets meer gewelfd is dan het linker, 

 en dat beide pupillen wat vernaauwd en beide regenbogen voor het licht min- 

 der gevoelig zijn. De patiënte verwisselt rood en groen op eene eigenaardige 

 wijze, want toont men haar tegelijkertijd eene roode en groene oppervlakte, 

 dan verwart zij deze beide kleuren met elkander , zonder evenwel het rood 

 voor groen aan te zien , wanneer haar alleen rood vertoond wordt. Wanneer 

 haar het zuiverste rood op eene witte oppervlakte (karmozijn op een wit 

 porseleinen schotel) wordt voorgelegd, dan bemerkt zij alleen .als het ware 

 het skelet der kleur , het schaduwachtige er van. Gedurende de tien dagen , 

 welke Dr. Cl. haar waarnam, bleven de verschijnselen zich niet ten volle ge- 

 lijk , daar later altijd meer en meer rood met groen verward werd , en de pa- 

 tiënte eindelijk ook geelachtige kleuren ligt met oranje , blaauw met bleekroode 

 tinten verwarde, iets, 't welk Dr. CL. uit het meer en meer toenemende gebrek 

 aan vertrouwen op haar gezigtsvermogen en het daaruit voortspruitende ang- 

 stige spellen als 't ware der kleuren tracht te verklaren. — Als aanleidende 



