18 ALBUM DER NATUUR. 



Nesten van visschen. — In de vergadering der Fransche akademie van 5 De- 

 cember j.1. , bood valenciennes twee nesten aan , bij de kabeljaauw-vangsl op 

 de banken van New-Foundland , uit eene diepte van 60 ellen, met de lijnen 

 opgehaald. Zij hebben eenen doormeter van 15 tot 50 en eene hoogte van 10 

 tot 12 centimeters. Zij zijn rond, hebben tamelijk dikke wandeu en eene 

 holte , die 4 tot o centim. diep is. Zij zijn zamengesteld uit een vlechtwerk 

 van een groot aantal dunne stelen van polypariën: sertulariën, cellarièn , ca- 

 tenicellen, cuscutarié'n , waartusschen vele meerendeels zeer kleine schelpen 

 van Mytilus borealis en zandkorrels zijn ingesloten. 



Welk het dier is, dat deze nesten gebouwd heeft, laat zich vooralsnog niet 

 beslissen. Valenciennes herinnert er aan, dal reeds aristoteles dit ver- 

 mogen aan visschen heeft toegekend , die hij Kw|8«h en Qvk'iq noemt ; en , 

 vermoedelijk in navolging van hem, noemt ook PLINIUS phicis, als een visch, 

 die uit wier een nest vervaardigt. Hel laat zich thans niet meer bepalen, 

 welke visschen met die namen bedoeld zijn. 



In nieuweren tijd heeft NORDMANN ook gewag gemaakt van nesten in de 

 Zwarte zee. Coste heeft de vervaardiging van een nestje door de stekel- 

 baars beschreven. (Men kan hier ook bijvoegen den nestbouw van eene Doras- 

 soort, door HANCOCK vermeld. Ref.). « 



Als eene gissing spreekt VALENCtENNES de meening uit, dat de «kapellaan" 

 (Mallotus villosus) , die de kabeljaauwscholen altijd voorafgaat, en meer of min 

 herinnert aan den Phicis der oude schrijvers, wel de bouwer van de beschre- 

 ven nestjes kon zijn. Echter doet hij opmerken , dat waarschijnlijk ook Crus- 

 taceën nesten bouwen. Althans, volgens berigten der visschers langs de kust 

 van Bretagne, zou de Palinurus vulgaris zulks doen (Compt. rcnd., XL1X > 

 p. 878). HG. 



Een vreemd atmospherisch verschijnsel. — In eenen brief van den heer VON 

 TSCHUDI , gelezen in de zitting der Keizerlijke Akademie te Weenen , den 20sten 

 October, deelt deze de volgende bijzonderheden mede aangaande een zon- 

 derling verschijnsel, waarvan hij en andere personen te Jacobshof, ten zuiden 

 van Weenen, getuigen is geweest. Den 20sten September 1859 bevond hij 

 zich, in gezelschap van twaalf andere heeren , in een uit oude dennen bestaand 

 bosch, om daar te jagen. Even voor half twaalf ure, deed zich plotselijk 

 eene sterke ontploffing (twee, volgens andere getuigen) hooren, die geleek 

 naar een kanonschot en gevolgd werd door verscheidene andere , vermoedelijk 

 door de echo ontstaan. Eenige seconden later vervulde een uiterst vreemd 

 en onverklaarbaar geruisen, dat onophoudelijk toenam, de lucht. In weerwil 

 dat er volstrekt geen wind was, bogen de toppen der boomen naar elkander 



