22 ALBUM DER NATUUR. 



neemt men een of ander , tot gloeijens toe verhit voorwerp , mits niet van 

 ijzer, een gewonen baksteen b. v. , of ook een koperen plaatje met omgebo- 

 gen randen met eenige stukken goed aangeglommen turf- of houtskool daarop , 

 en beweegt dit op een paar centimeters afstand over het ijzervijlsel. Welhaast 

 smelt hierdoor de stearine; als dit overal het geval is geweest en het papier 

 weder bekoeld is, dan is het spectrum gereed. Het vertoont nu niet alleen 

 de rangschikking der ijzerdeeltjes in een plat vlak, maar deze blijven ook 

 staan, waar zij, zoo als boven de pooleinden des magneets, zich in draden 

 hebben opgerigt. De vloeibare stearine trekt namelijk door capillariteit overal 

 tusschen de ijzerdeeltjes op en doet ze , waar ze zich boven het papier ver- 

 heffen , aan elkander hechten. * 



Jammer maar dat het met stearine doortrokken papier veelal eene vuil 

 witte , voor het oog min aangename kleur aanneemt. Wie hierin bezwaar ziet , 

 kan met een weinig meer voorzorg bij het verwarmen en tot het gelijkmatig 

 verspreiden der stearine , het boven voor papier beschrevene ook doen op eene 

 glazen ruit, en deze daarna aan de keerzijde met papier beplakken of wit 

 doen schilderen, 



Ln. 



Nieuwe proefneming om de beweging der aarde aan te toonen. — De ingenieur 

 PERROT bedient zich te dien einde van een grooten ronden bak , met water 

 gevuld en onbewegelijk vastgeplaatst. In het middenpunl des bodems is een 

 rond gat , hetgeen geopend en gesloten kan worden. Wanneer men nu op de 

 oppervlakte des waters, welke in volkomene rust moet zijn , in de rigting van 

 een der stralen dier oppervlakte eene streep van drijvende stofdeeltjes of 

 kleine ligchaampjes strooit , — P. gebruikt daarvoor grof poeder van Amerikaan- 

 sche of zoogenaamde Carnauba was , — en dan , door het gat in den bodem te 

 openen , het water van onderen uit den bak doet stroomen , dan merkt men 

 op, dat die streep, die eerst regtlijnig was, zich nu kromt volgens eene lijn, 

 wier naast bij het middelpunt gelegene deelen zich aanmerkelijk begeven ter 

 regterzijde van de plaats, die zij zouden hebben ingenomen, indien de streep 

 hare oorspronkelijke regtlijnige rigting behouden had. Wanneer zij digt bij 

 het uitstroomings-middelpunt komen, draaijen zij spiraalsgewijs om de lood- 

 lijn , die aan het middelpunt van de opening in den bodem beantwoordt , en 

 hunne beweging, gezien aan den rand des baks, is dan almede naar de reg- 

 terzijde. De invloed van de rotatie der aarde openbaart zich dus, gelijk de 

 theorie medebrengt , door deze rigting , welke de stofdeeltjes aannemen wan- 

 neer zij het uitstroomings-middelpunt naderen. Deze proefneming , een groot 

 aantal malen herhaald, heeft altijd dezelfde uilkomst geleverd, en perrot 



