26 ALBUM DER NATUUR. 



steeds nagenoeg op denzelfden tijd, namelijk van tO^ tot ll£ uur. Het lichten 

 viel het best in het oog, wanneer men naar de geheele groep planten en niet 

 naar eene enkele bloem zag. (l'hstitut, No. 1556, p. 4.24). Hg. 



Yaks als Europesche huisdieren. — De Fransche Société cCaccümatation bad 

 aan de Sociétè zoölogique des Alpes eene kudde Yaks toevertrouwd, ten einde 

 te beproeven deze dieren in bergachtige streken te acclimatiseren. Deze dieren 

 werden diensvolgens gebragt in de stallen van het museum van natuurlijke 

 historie te Grenoble, om er den winter van 1858 door te brengen. Van deze 

 gelegenheid beeft men gebruik gemaakt, om eenige proeven te nemen met 

 de melk der Yaks. Deze melk is zeer dik , zoo zelfs dat zij , koud geworden , 

 op room gelijkt. Zij heeft een zeer fijnen smaak, zonder eenigen onaangenamen 

 bijsmaak, gelijk aan sommige soorten van melk, b. v. die van geiten, eigen is. 

 Aan zich zelve overgelaten kan zij gedurende eenen dubbel zoo langen tijd dan 

 koemelk bewaard worden, zonder zuur te worden. De boter van de melk 

 der Yaks is overvloedig en beter dan die van gewone melk ; 1 kan gaf 55 

 grammen boter, terwijl die van eene koe, onder gelijke omstandigheden ge- 

 plaatst, slechts 52 grammen gaf. Ook de uit de melk der Yaks bereide kaas 

 is uitmuntend. (1'Institut. no. 1556, p. 424). Hg. 



Een nieuwe voorwereldlijke Reazensalamander. — Onlangs is door HERM. V. 

 MEIJER eene nieuwe soort beschreven van hetzelfde geslacht (Andrias , Crypto- 

 branchus), waartoe de bekende Reuzensalamander van Oeningen en de nog in 

 Japan levende belmoren. Het voorwerp , waarnaar de beschrijving gemaakt 

 is , is gevonden in eene bruinkolenlaag te Rott in het Zevengebergte. V. MEIJER 

 heeft het Andrias Tschuddii genoemd. Hel merkwaardigste dezer vondst is, 

 dat de nieuwe soort als het ware een middenvorm duarsteU lusschen de beide 

 reeds bekende, de uitgestorvene en de nog levende soort (Palaeonlographica , 

 Vil. 2.) HG. 



Invloed der zon op het aardmagnetisme. — Aan eenen brief van Generaal 

 e. SABINE aan Dr. P. A. BERGSMA en door laatstgenoemden in uittreksel mede- 

 gedeeld aan de Natuurkundige afdeeling der Konink. Akademie in hare Verga- 

 dering van den 28 Januarij jl. ontleenen wij de volgende opmerkelijke waarne- 

 ming, die op nieuw strekt ter bevestiging des invloeds , welke de zon op de 

 magnetische variatiën uitoefent, en zich daardoor aansluit aan de waarnemingen 

 van WOLFF, in verband met die van lamojnt, omtrent de verhouding der laat- 

 sten lot het getal der zonnevlekken. 



o Onlangs hadden wij een zeer belangrijk geval van gelijktijdige verandering 



