WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 37 



dit noodwendig te subjectief is om algemeen te kunnen gelden, en vooral 

 daar de vriendelijkheid van den heer K. mij in staat stelt om zijne handelwijze 

 hier met zijne eigene woorden te beschrijven en dus elk , die er belang in 

 stelt , de beide wijzen van werken zal kunnen beproeven. Wat de resultaten 

 aangaat: de mij door den heer K. toegezondene proeven zijn zeer fraai, slechts 

 missen zij boven de polen van den magneet de bekende opstaande ijzervijlsel- 

 filamenten, die op de andere wijze bewaard blijven. 



nik bevochtig", zegt de heer K. , »een blad papier, liefst velijn, span het 

 vochtig op een' glazen ruit en laat het droogen. Droog zijnde is het papier 

 volmaakt vlak gespannen; onder elke punt der ruit bevestig ik een stukje kurk , 

 welke kurkjes de hoogte bepalen , die noodig is om onder deze ruil 

 eene magneet van willekeurigen vorm te plaatsen zonder de ruit te raken. 

 Nu bestrijk ik de papiervlakte met eene lijmoplossing , zoo dun dat het 

 papier niet al te nat wordt en er een dun laagje lijm goed ineengevloeid 

 bij opdrooging op het papier blijft. 



Als deze lijmlaag dun en goed er op gedroogd is, hetgeen niet moeijelijk 

 te bewerkstelligen is, dan heeft men eene harde en gladde oppervlakte, waarop 

 de ijzerdeeltjes zich uitmuntend bewegen kunnen. Na volmaakte drooging leg 

 ik het glas, met het papier natuurlijk naar boven , op eene tafel, en plaats deze 

 of gene magneetstaaf of hoef er midden onder. Vervolgens bestrooi ik het 

 lijmvlak met zeer fijn ijzervijlsel (uit de apotheek) of liever ijzerpoeder , onder 

 gedurig tikken op de glasruit. Wanneer zich nu een fraai beeld door de 

 ijzerdeeltjes gevormd heeft, verwijder ik regtlijnig naar boven, het glas, zon- 

 der aanleiding te geven tot stoornis van het gevormde beeld. Een ketel met 

 goed kokend water levert mij nu, door de gekromde tuit, den benoodigden war- 

 men waterdamp, om voorzigtig over de magnet. spectra te leiden, de lijm te 

 doen smelten , en bij opdrooging de ijzerdeeltjes op hunne plaats te bevesti- 

 gen. Na een paar proeven leert men spoedig, hoe de schoonste teekeningen 

 te bekomen; te digt bij de tuit, veroorzaakt veel waterspatjes, welke de figuur 

 door bijeenlooping storen , te groote bevochtiging doet het papier krom staan 

 en de ijzerdeeltjes wegglijden enz. Na een goeden afloop , vernis ik het geheel 

 om het leelijke roest af te weren , en snijd dan met een scherp mes het papier 

 van het glas." 



Daar ik het gebruik van niet te fijn ijzervijlsel had aangeraden en de heer K. 

 het zoo fijn mogelijk wenscht , moet ik hier nog doen opmerken , dat het voor- 

 naamste voordeel, door het grovere vijlsel verkregen, bestaat in de grootere 

 zigtbaarheid der lijnen op een afstand, waartegen eene mindere fijnheid over- 

 staat , die , bij eene beschouwing van nabij , de met fijner vijlsel verkregene 

 spectra iets fraaijers, iets meer geacheveerds geeft. Ln. 



