WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 61 



Hersenen van den Gorilla. — Gratiolet heeft in de zitting der Académie 

 des Sciences van 4 Junij j.1. een kort verslag gegeven van zijne onderzoekingen 

 over de hersenen van den Gorilla (Gorilla Gina). De kronkelingen van de her- 

 senoppervlakte zijn bij den Gorilla weinig ontwikkeld, 'tgeen te meer van be- 

 teekenis wordt, als men de reusachtige statuur van dit dier in aanmerking 

 neemt. Hij nadert ten aanzien van de hersenkronkelingen en de daar tusschen 

 gelegen groeven tot de bavianen , terwijl hij zich verwijdert van den chim- 

 panzé , wiens hersenoppervlakte rijk aan gecompliceerde kronkelingen is. Reeds 

 in 1852 had is. geoffroy-saint-hilaire beide dieren tot verschillende ge- 

 slachten gebragt , op grond van het uitwendig verschil , en den gorilla bene- 

 den den chimpanzé gesteld. Het onderzoek der hersenen bevestigt in alle opzig- 

 ten deze onderscheiding. De schouders en armen van den gorilla mogen eene 

 zekere overeenkomst vertoonen met die van den mensch , de kenmerken , die 

 de hersenen aanbieden , zijn ongetwijfeld van veel meer gewigt. Deze ken- 

 merkeu nu maken van den gorilla , niettegenstaande zijne grootte en zijne 

 kracht, den laagst staanden der anthropomorphen, en de anatomische feiten, 

 toegelicht door het vruchtbare denkbeeld der evenwijdige reeksen, doen ons 

 in hem den Orang [d. i. hier den 't naast aan den mensch komenden aap] der 

 bavianen zien , terwijl de chimpanzé (Troglodyles) de orang die der Cercopi- 

 theken, en de eigenlijke orang-oetan (Simia satyrus) die der gibbons, der slank- 

 apen {Semnopitheci) en van verschillende onder de Cercopitheken is. (Cosmos, 8 

 Juin 1860). D. L. 



Kleuring van de D3enderen der vrucht door het voedsel der moeder. — In eene 

 zeer korte mededeeling, gedaan in de zitting der Académie des Sciences van i 

 Junij 1860, berigtte floürens, dat het hem gelukt was de beenderen dei- 

 vrucht rood te kleuren door aan de moeder in haar voedsel meekrap 

 toe te dienen. Men herinnert zich de door duhamel in de vorige eeuw 

 genomene en in 1840 door FLOürens herhaalde proeven, om de beenderen 

 van een dier te kleuren door eenige dagen lang zijn voedsel met kleine hoe- 

 veelheden meekrap of alizarine te vermengen. Daar had evenwel het dier, 

 welks geraamte rood gekleurd werd , de kleurstof zelf in zijn voedsel gebruikt 

 en deze was regtstreeks in zijn eigen bloed en uit dit in het weefsel zijner 

 beenderen overgegaan. Bij deze nieuwe proeven daarentegen is de kleurstof 

 uit het bloed der moeder in dat der vrucht , en vervolgens in de beenderen 

 der laatste gekomen. De door floürens vertoonde beenderen der vrucht 

 trokken zeer de aandacht; de beenzelfstandigheid van het linker scheen- en 

 kuitbeen was zeer sterk gekleurd, terwijl het periosteum geheel kleurloos 

 was. (Cosmos, 8 Juin 1860). D. L. 



