WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 71 



stroom (!'?), welke op het oogenhlik der verbinding ontstaat. Deze lijnen zijn 

 van den omtrek naar het midden , dat is naar het zuur gerigt. Te gelijker 

 tijd worden andere deeltjes, als of zij teruggestooten werden , in dwars gerigle 

 lijnen naar den omtrek geworpen, zoodat het gemakkelijk wordt hierin eene 

 schets van de grondlijnen der naaldkristallen te herkennen" (?). 



»2) Aantrekking door het oxyde, beweging van het zuur van het midden 

 naar den omtrek, kristallisatie in kuben en prismen. Het iodium amalgaam, 

 alleen of vermengd met dal van bismuth gebezigd , doet duidelijk de aantrek- 

 king zien, door het oxyd op het zuur uitgeoefend. Men ziet daarbij het zuur 

 zich met groote snelheid van het midden naar den omtrek bewegen , zonder 

 eenig spoor van afstooting door het oxyde (?). De hierbij gevormde lijnen laten 

 op het kwik eene groote hoeveelheid driehoekige strepen of kanten na, zooals 

 de lijnen zouden zijn , die de laatste grenzen der ontleding van prismatische of 

 kubische kristallen voorstellen. Tot dezelfde soort bchooren de verschijnselen , 

 voortgebragt door het zinkamalgama; over het geheel is de werking ook daar 

 van het midden naar den omtrek gei igt , maar eenige lijnen schijnen in tegen- 

 overgestelde rigting te loopen. De kristallisatie in veelhoekige plaatjes schijnt 

 met deze beweging zaam te hangen." 



»3> Inertie of evenwigt tusschen het zuur en het oxyd, geen bepaalde 

 kristalvorm. De amalgamen , waarvan de metalen oxyden geven , die met het 

 azijnzuur geen zouten met bepaalden kristalvorm of wel deliquescerende zou- 

 ten opleveren, vertoonen niets merkwaardigs, als zij op de bovenbeschrevene 

 wijze worden behandeld. Zulke zijn het tin en het potassium amalgama." 



» Wanneer men het azijnzuur met het loodamalgama, niet in het midden 

 van het laatste, maar rondom aan den omtrek daarvan in aanraking brengt, 

 dan vormt er zich eene zeer fraaije schijf loodoxyde, die eene roterende be- 

 weging aanneemt en eene reeks van aantrekkingen en afstootingen vertoont. 

 Het azijnzuur moet hiertoe zeer verdund zijn." 



Tot zoover doat. Men ziet, dat wij hier en daar eenige vraagteekens hebben 

 geplaatst ; de medegedeelde verschijnselen toch komen ons voor een nader 

 onderzoek zeer te behoeven , zal men tot eene juiste verklaring daarvan gera- 

 ken. Het zou ons volstrekt niet verwonderen , als dan de gasontwikkeling bij 

 de oxydatie als bron der bewegingen eene groote rol bleek te spelen, als dus 

 de door den schrijver te hulp geroepen elektriciteit aan de verschijnselen ge- 

 heel onschuldig bleek te zijn en als daarbij de door hem waargenomene aan- 

 duiding van den kristalvorm van hel wordende zout misschien zeer gezocht of 

 geheel toevallig bleek te wezen. 



Ln. 



