WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Temperatuur van het water in den spheroïdalen toestand. — BOUTIGNY, zich 

 grondende op regtstreeksche proefnemingen , zegt , dat de temperatuur der 

 ligchamen in den spheroïdalen toestand, welke ook die van het vat zij, dat 

 hen bevat, onveranderlijk is en altijd beneden die van hun kookpunt; zij is 

 volgens hem 96°.5 voor water. 



Laubent, legrand, kramer, belli, peltier en baudrimont hebben uit- 

 komsten verkregen . die geheel verschillen van die van BOUTIGNY. Deze onder- 

 zoekers hebben de temperatuur van het water in den spheroïdalen toestand 

 bepaald door middel van eenen thermometer, die gedompeld was in het vocht ; 

 maar het is niet mogelijk door deze methode overeenstemmende resultaten te 

 verkrijgen , want er zijn onderscheidene oorzaken van fouten bij de bepaling , 

 die zich niet gemakkelijk geheel laten wegnemen. 



Het is om die reden dat DE LUCA, hoogleeraar in de scheikunde te Pisa , 

 eenen anderen weg heeft ingeslagen. 



Het is bekend, dat de blaauwe kleur van iodamylum bij 80° geheel ver- 

 dwijnt en dat de onlkleuring zelfs reeds bij 50° begint. Indien men nu een 

 gedeelte van het blaauw gekleurde vocht in eenen platinakroes in den spheroï- 

 dalen toestand doet overgaan, dan bevindt men, dat het iodamylum zich niet 

 ontkleurt , zelfs wanneer de proef eenen geruimen tijd wordt voortgezet. Deze 

 proef bewijst ten duidelijkste , dat de temperatuur van het iodamylum houdend 

 water in den spheroïdalen toestand geen 80° bereikt en dat zij zelfs beneden 

 50° moet blijven. 



Men kan deze proef op verschillende wijzen nemen , maar zij gelukt altijd , 

 wanneer men eerst eene oplossing van 1 deel iodpotassium in 1000 deelen 

 water in den spheroïdalen toestand brengt, en er vervolgens, tegelijkertijd, 

 door middel van twee tot een fijnen punt uitgetrokken pipelten , chloorwater 

 of bromium en eene stijfseloplossing bijvoegt. Bij deze proef moet het iodpo- 

 tassium onzijdig zijn en de chloor- of bromiumoplossingen versch bereid , zoo- 

 dat zij geen spoor van vrij zuur bevatten, die op het amylum zouden kunnen 

 werken en dit in glucose omzetten. 



1860. 10 



