WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 75 



1) Bij de Mollusken komen Ie midden van andere spiervezelen ook werke- 

 lijk dwars gestreepte voor. 



2) De vorming dezer dwarsstrepen is het gevolg, even als bij de hoogere 

 dieren, van de aanwezigheid der dubbelbrekende spierligchaampjes (sarcous 

 elements), welke in regelmatige reeksen of lagen evenwijdig nevens elkander 

 in de homogene enkel brekende grondzelfstandigheid gelegen zijn. 



3) Deze spierligchaampjes zijn hier, zooals overal, geen vaste ligcbaamp- 

 jes noch blaasjes van bepaalde grootte en gedaante, maar zij worden gevormd 

 door groepen of hoopjes van kleine dubbelbrekende molekulen (disdiaklasten 

 van BRüCKE). 



4) De spierzelfstandigheid is ook bij de Mollusken , evenals bij de gewer- 

 velde dieren , het product der oorspronkelijke spiercellen {sarcoplasten). 



5) Bij volwassen dieren zijn de sarcoplasten hetzij volkomen onderling ver- 

 smolten tot een grooter geheel (zoo in de spiervezelen van de sluitspier, van 

 den mantel, van den voet enz), of zij blijven steeds als afzonderlijke, van- 

 een gescheiden elementen over (zoo in het hart en in het darmkanaal). 



6) De groei der spieren geschiedt door aanvoeging van nieuwe sarcoplas- 

 ten, welke zich vermoedelijk door deeling vermenigvuldigen. (Sitzungsber. der 

 Kais. Akad. 1860, XXXIX, No. 4, p. 559). Hg. 



Ornitnologische fauna van Celebes. — De Engelsche natuuronderzoeker A. F. 

 WALLACE heeft in het Engelsch ornithologisch tijdschrift The Ibis (April 

 1860) een berigt gegeven over een driemaandelijksch verblijf op het noord- 

 oostelijk schiereiland van Celebes in de tweede helft van het vorige jaar. Hij 

 doorzocht den omtrek van Menado, de bosschen aan het Tondano-meer en 

 aan den vulkaan Klabat , alsmede de oost- en zuidkust van het schiereiland 

 en verzamelde 140 soorten van vogels, waaronder inzonderheid de schoone 

 Megacephahn maleo , tot de familie der Megapodiidae behoorende , zijne opmerk- 

 zaamheid tot zich trok wegens zijn eigendomlijk maaksel en zijne gewoonte 

 om zijne eijeren in het zand van den zeeoever te begraven. De ornithologi- 

 sche fauna van Celebes wordt door hem op de volgende wijze geschetst: 



»Ik ken thans 140 soorten van dit eiland en bovendien heeft forsten nog 

 10 soorten gevonden , die ik niet ontmoet heb. Dit getal van 150 soorten is 

 zeer gering in verhouding tot de grootte van het eiland , en toch geloof ik 

 niet, dat het door later onderzoek veel vermeerderd zal worden. Vele der 

 voornaamste familiën, welke soorten tellen op de westelijker gelegen eilanden, 

 ontbreken hier hetzij geheel of zijn zeer zwak vertegenwoordigd. Van de 

 groote groep der Turdidae komen hier bijna geene, van de Bucconidae, Tro- 

 gonidae en Eurylaemidae volstrekt geene soorten voor. Ook de Picidae zijn 



