WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 79 



ontwaken. Gemiddeld vond hij een verschil van 3 centimeiers , dat een kwar- 

 tier uurs na het ontwaken weder vereffend was. Onmiddellijk na een middag- 

 slaapje van één uur was dat verschil ongeveer één derde geringer. (Zeitschr. 

 f. ration. Medicln. von HENLE und PFEUFFER , 5 Reihe , VI, 3). D. L. 



Verrigting van de thymus. — Hierover heeft Dr. FRIEDLEBEN , te Frankfort 

 aan den Main, proeven in het werk gesteld, waaromtrent Prof. HlS te Bazel 

 in hel Zeitschrift filr Wissensch. Zoölogie, X, 3 het volgend berigt geeft. 

 «Onttrekking van voedsel, zelfs eene voorbijgaande, had eene afneming van 

 den omvang en van het gewigt der thymus ten gevolge ; de gewigts-afneming 

 was bij lang vasten naar evenredigheid veel sterker dan de gelijktijdige ver- 

 mindering van het gewigt des geheelen ligchaams; de lympha-ligchaampjes in 

 de thymus van hel vastende dier waren gerimpeld en hoekig van vorm. Na 

 rijkelijke voeding namen omgekeerd de grootte en het gewigt van de thymus 

 toe. Bij jonge dieren kon F. de thymus extirperen , zonder dat de gezondheid 

 en de groei dier dieren eene storing ondergingen , integendeel nam hij na die 

 extirpatie een absoluut sterkeren groei waar. l'itroeijing van de. milt had geene 

 compenserende ontwikkeling der thymus ten gevolge en omgekeerd ; een 

 hond, aan wien F. achtereenvolgend de thymus en de milt uitgesneden had, 

 stierf marastisch na Si maand ; de lymphatische klieren waren niet vergroot 

 geworden. Het bloed van honden, bij wie de thymus weggenomen was, was 

 armer aan bloedligchaampjes dan dat van even oude normale honden , en 

 daarom over 't geheel wateriger ; het bloedwater daarentegen en daarmede 

 de inhoud der bloedligchaampjes was meer geconcentreerd , hetgeen van een 

 grooter gehalte aan eiwit, maar ook vooral aan extractie fstoffen en zouten 

 'afhing. De hoeveelheid vezelstof was niet onaanmerkelijk verminderd , maar 

 daarentegen, 't geen opmerkelijk was, de hoeveelheid ongekleurde bloedlig- 

 chaampjes in vergelijking van de roode sterk vermeerderd. Fr. heeft geene 

 tellingen der roode bloedligchaampjes, noch bepalingen van de gezamenlijke 

 bloedhoeveelheid bij dieren zonder thymus ondernomen. Volgens hem zou nu bij 

 'dieren, wier thymus geextirpeerd is, de uitscheiding van CO 2 verminderd 

 zijn, hetgeen op zich zelf wel waarschijnlijk is, doch door de weinige cijfers 

 van fr. niet voldoende bewezen wordt. Ook uit de onderzoekingen der urine, 

 die fr. gedaan heeft , laat zich geen zeker besluit trekken , daar de voeding 

 bij de vergelekene dieren niet dezelfde was. Prof. BIS vat zijne meening 

 aangaande de verrigting der thymus in deze woorden zamen: sDoor deeling 

 der in de capsulae van de thymus-acini voorhandene celvormen ontstaan 

 voortdurend lympha-ligchaampjes , die langzamerhand naar de centraalholte 

 heengedrongen worden , waar zij met de hen omspoelende vloeistof door bij- 



