WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 85 



ook door bestraling met elektrisch licht, en ten tweede heeft hij van den 

 vervaardiger zelven vernomen, dat de stof, welker verdunde damp in de buis 

 dit vreemde verschijnsel vertoont, niets anders is dan watervrij zwavelzuur. 



Ln. 



Zon-eklips van 18 Julij 1830. — Van de verschillende berigten aangaande 

 het daarbij waargenomene en de besluiten, welke men meent daarop te mogen 

 gronden , willen wij trachten het voornaamste in 't kort hier weer te geven. 



a. Berigt van leverrier en FOUCAULT. Deze geleerden, die met villar- 

 CEAU, chacornac en anderen door de Fransche regering naar Spanje waren 

 gezonden , hadden het voornemen om hunne standplaats te kiezen op de 

 helling des bergs Moncayo , in de provincie Tudela , ter hoogte van ongeveer 

 1400 meters boven de oppervlakte der zee. Reeds op den 16den waren zij 

 met hunne werktuigen daar tegenwoordig; maar de wolken, waarin zij daar 

 steeds waren gehuld , deden vreezen , dat het geheele doel der expeditie op het 

 weder schipbreuk zoude lijden. Leverrier, foucault en no vella daalden dus , 

 op den vroegen morgen van den 18den , in de vlakte af om een meer helderen 

 hemel op te zoeken , terwijl villaRCeau en CHACORNAC met de groote werktui- 

 gen op den berg bleven. De eersten waren gelukkig genoeg om hun doel te 

 bereiken. Zij vonden op eene kleine bergvlakte ten zuiden van Tarazona gele- 

 genheid ter waarneming zonder door het kleinste wolkje daarin gehinderd te 

 worden. En zelfs de laatsten zagen bij het begin van den eklips den hemel 

 helder worden , zoodat zij de voornaamste verschijnselen nog zeer goed hebben 

 kunnen waarnemen. 



Leverrier nu zag: 1) evenmin als zulks ooit bij vroegere eklipsen het ge- 

 val was geweest , eenig verschijnsel van refractie der zonnestralen , die digt 

 langs de maanschijf heengingen en dat dus het bestaan van een maandamp- 

 kring zou aanwijzen. 2) Bij het begin der totale verduistering den lichtkrans 

 (couronne) helder en krachtig als gewoonlijk en aan de westzijde der maanschijf 

 eene helder rood met violette tinten gekleurde lichtwolk , die door eene ruimte 

 zoo breed als zij zelve van de maan was afgescheiden. Een weinig lager waren 

 nog twee dergelijke zigtbaar. Aan de oostzijde zag men drie , schijnbaar met 

 de zon of maan zamenhangende op dezelfde wijze gekleurde lichtbergen of 

 vlammen (protubérances). Wat hij voor en bij het weder te voorschijn komen 

 der zonneschijf zag wordt door hem zelven aldus geresumeerd : het zigtbare 

 deel der uittredende zonneoppervlakte is geheel en tot eene hoogte van 7 a 8 

 seconden bedekt met eene laag roode wolken , waarvan men de dikte zag toe- 

 nemen , naarmate zij van achter de maanschijf te voorschijn traden , en de 

 kracht van het steeds helder witte licht der corona toont zeer merkbare ver- 



