88 ALBUM DER NATUUR. 



rijke verschillen. De lichtstralen der corona van het een en het andere station 

 gezien komen volstrekt niet overeen, en de protubérances, die zich te Mi- 

 randa rood vertoonden , waren wit en werden veel grooter gezien te Valencia. 



Hetzelfde verschil wat grootte en glans aangaat vindt men ook door verge- 

 lijking der berigten van andere waarnemers. Terwijl sommigen de protubéran- 

 ces voor helderder en grooter dan in 1842 houden, verklaren anderen integen- 

 deel, dat deze bleeker en flaauwer waren. 



Leverrier leidt uit de waarnemingen der zoneclips en uit andere aangaande 

 de betrekkelijke lichtsterkte van verschillende gedeelten der zonneschijf af, 

 dat de tot dusverre op gezag van HERSCHEL, arago en andereu aangenomen 

 constitutie der zon niet de ware is. Hij ontkent het bestaan van den dusge- 

 noemden photospheer en van eenen daaronder gelegen wolken-dampkring , 

 maar is van meening, dat de zon een gloeijend vast ligebaam is met een niet 

 lichtenden dampkring, waarvan de plaatselijke ophoopingen de zonnevlekken 

 zouden te weeg brengen. Latere onderzoekingen zullen moeten leeren , in 

 hoeverre deze meening juist is en of met name de gedaante en het geheele 

 maaksel der zonnevlekken zich daardoor verklaren laat. 



De waarnemingen der verschijnselen op de oppervlakte van den aardbol ge- 

 durende de eklips hebben niets bijzonder merkwaardigs opgeleverd. De grootste 

 verlaging van den thermometer was die op een bergspits buiten Algiers waar- 

 genomen , waar deze van 33° C tot 21° daalde. In de stad zelve was die ver- 

 laging slechts van 2 a 3°. Er viel daar, even als te Fuenta del Mar bij San- 

 tander in Spanje, naar de waarnemingen van LOWE, een sterke dauw, op de 

 laatste plaats had het gras het aanzien alsof er regen was gevallen. Bij Al- 

 giers baden , naarmate de duisternis merkbaarder werd , de mannen al vuriger 

 en de vrouwen weenden en rukten zich de haren uit. In Spanje lieten man- 

 nen en vrouwen zich ter aarde vallen en de kinderen schreeuwden van vrees. 

 De verduistering was dan ook te Fuente del Mar zeer sterk , omdat de lucht zoo 

 bewolkt was , dal er van de verschijnselen aan den hemel niets was waar te 

 nemen. Op andere plaatsen, bij heldere lucht, kon men toen de verduistering 

 totaal was, nog drukwerk lezen. Leverrier doet dit uitkomen om te ver- 

 klaren , waarom alle waarnemers vergeefs hebben uitgezien naar vuiXANUS of 

 een zijner makkers, waarvan het bestaan, zegt hij, «ontwijfelbaar is." 



Van airy is ons nog niets anders bekend geworden dan een kort berigt , dat 

 hij in zijne waarnemingen wel is geslaagd. Ln. 



