-C 4 >- 



Wanneer wij de eerde Grondwetten onzer Maat* 

 fchappij in het jaar 1801, bij gelegenlicid onzer ves-» 

 tiging in dit Mufeum vernieuwd, inzien, bclcoort 

 ons derzelver eenvoudigheid , klaarheid en doel- 

 matigheid. Zoïider de werkzaamheden der Maat- 

 fchappij te bepalen tot eenig bijzonder foort vai^ 

 wetenfchap, ftrekt zij dezelve uit tot aJhs ^ waar- 

 door, naar haar oordeel, de eer van den alleen 

 's/ijzen God zou ktinne7i '«orden gehandhaafd of 

 uitgebreid , het nut van het Menschdom , des Vader» 

 lands bijzonder ^ zou kunnen worden bevorderd ^ en 

 allerlei nuttige IFetefifchappen niet alleen , maar 

 ook kunjlen zouden worden voortgeplant. 



Er zijn dus bijna geene Prijsvragen , tot het ruime 

 vak van VV'etenfchappen en fraaye Letteren behoo- 

 rcnde, uit te denken, die de Algemeene Vergade- 

 ring niet zoude mogen uitrdirijven , geene (lukken 

 van welken aan, die zg niet aannemen en beoor- 

 deelen zou» En uit dit gezigtspunt kan het plan 

 onzer voorgangeren niet nalaten ons te verbazen ; Ja 

 wij loopen gevaar hen te verdenken van ijdele pralerij. 



Maar verplaatfen wij ons in het tijdvak onzer 

 eerfle vestiging, toen er geene andere geleerde Maat- 

 fchappijen in ons Vaderland beftonden, dan de /7p/- 

 landfche Maatfchappij der Wetenfchappen te Haar» 

 hm en de Maatfchappij dtr Nederlandj'che Letter» 

 kunde te Leijden , dan moeten wij regt doen aan de 

 oogmerken der inflelling. 



Waarom zouden zij hunne grenzen hebben inge- 

 trokken , zoo lang hunne naburen werkeloos ble- 

 ven in de ontginning van ruwe gronden , of ach- 

 terlijk in de aankweekin^ van bijzondere vruchten? 



Ni 



