maar de Zeenwen in l;ct openbaar nit te krijten 

 als benijders en tegenstanders van Leijdens wel- 

 verdieade belooning, als slechüioolden en weet- 

 nieten, ongescliilct voor letteren en wetenscha]i- 

 pen , en onbekwaam om slechts éénen Man te 

 noemen , die zich in dat vak had ondcisdieiden , 

 en dezen hoon, in eene der plegtigste Vergade- 

 ringen van Staatsmannen en Geleerden , uit te roe- 

 pen , met een' zwier van taal en woorden , die de 

 bitterheid der verwijten nog meerder kracht bij- 

 zetteden : dit in der daad had niemand kunnen 

 verwachten — dit moest aller verbazing gaaucie 

 maken. 



Het was de t eleerde en welsprekende Burnian , 

 die in bet Carnien Elegiacum , ter gelegenheid 

 van evengemelde plegtigheid , zich lüeraan on- 

 voorzigtelijk had schuldig gemaakt. 



Ongaarne herhaal ik 's mans onbedachtzame 

 woorden ; maar ik kan zulks niet geheel nalaten , 

 zonder de noodzakelijkheid en waarde der tegen- 

 spraak te verminderen, llodit er dan van dit wei^ 

 nige. 



Na in den aanvang zijner Redevoering, ter zij- 

 ner bemoediging , de hulp der Zang- godinnen te 

 hebben ingeroepen , spreekt de Redenaar eerst 

 's Lands Hooge Magten , vervolgens Leijden , aan. 



Hij stelt zich voor den geest den rampzaligen 

 staat van bet door honger en gebrek uitgemer- 

 geld Leijden en deszeife eindelijke verlossing; de 



aan- 



