-( i8 H 



kiinnen overtuigd houden van zija ongelijk ; en 

 heeft zeer waarschijnlijk , aan den avond van zijn 

 werkzaam leven , berouw gehad van menigvuldige 

 feilen en driften , waartoe overdrevene eigenliefde 

 en te hoog gespannene dichterlijke verbeelding j 

 hem hadden aangevuurd, (d) 



Maar het wordt tijd het oog te vestigen op 

 onzen Dichter en Letterheid, en op zijne werk- 

 ;zaamheden na het jaar 1725. 



De beoefening der Dichtkunst en Nederduitsche 

 Taal bleef de voortdurende uitspanning van D e 

 la Ruë , waartoe zijn omgang met de Heeren 

 iSipancke , Boddaert en Steengracht hem vooral 

 dienstig was. Hij las vele Grieksche, Latijnsche en 

 Fransche Dichtstukken , maakte verscheidene ver- 

 talingen hunner verzen in Nederduitsche Dicht- 

 maat , maar vooral las en herlas hij de beste voort- 

 brengselen van den Nederlandsclien Parnas. 



Zijne lier bleef op een' zedigcn toon gestemd. 

 De onderwerpen zij ner bespiegelingen waren allen 

 ontleend uit den Christelijken Godsdienst en Ze- 

 dekunde. Eerst gaf liij in 't jaar 1727. in hethcht 

 eene vertaling van Drelincourts Klirikdichten , 

 uit de Fransche taal 5 in 1729 de Christelijke 



(rf) De lof, dien de Heer Burmnn aan den Hoogleeraar 

 Cunaiis, eenen geboren Flissinger t in de meergemelde rede- 

 voering had toegezwaaid, ware anders genoeg geweest om 

 ^em te overtuigen. 



