^( II )- 



^ ' Eindelijk toch , vond ik iets , er was , namelijk , 

 hïj het ovei'hrengen der phases op deji verticaal^ 

 (het welk toch de eenige ware schijnvertooning 

 voor eene plaats kan opleveren ,) voor Amster- 

 dam , eene zeer kleine vergissing ingeslopen in 

 twee punten ,. die zeer nabij eikanderen wai-en , 

 en welke de hoeken moesten bepalen. Dit ver- 

 beterd zijnde , gaf eene ongevoelige mindere 

 kromming aan den scliijnbaren Maansweg : ' en 

 nu vond ik ook de Maan aldaar- niet geheel 

 op de Zon. Het verschil was echter zeer gering , 

 de grootstmogelijhe verduistering , in het alge- 

 meen , wanneer de Maan geheel op de Zon is , 

 vond ik als voren, weder ii| duimen \ en nu 

 was de grootste verduistering voor Amsterdam , 

 11^1 duimen j zoo als ook op de Plaat te zien is. 

 Voor Groningen echter , heb ik geen den mins- 

 ten misslag kunnen bespeuren : hier bleef de Eclips 

 ringvormig ; zoodanig , dat het bovenste of noord-^ 

 oostelijke deel van den ring , zeer na \ van het 

 onderste zuidweste|ijkst gedeelte uitmaakt. Ik 

 bujf dus , ten aaniien van den korteren afstand 

 der middelpunten, nog van den Heer greve ver— 

 scliillen : en naardien de breedte der Maan, op 

 het oogenblik der Conjunctie , in het tegenwoordig 

 geval , wel het meest moest afdoen , zoo zoude 

 toen de door mij gebruikte Nieuwe Ecliplische 



