OVER APOLLONIUS VAN TIJANA. 7I 



Naar mate dat het Christendom zich al ver- 

 der en verder uitbreidde, naar diezelfde ma- 

 te neigden ook het bijgeloof en het ongeloof 

 fpoediger tot hunnen ondergang. Het kon 

 niet wel anders , of deze gebeurtenis moest 

 den haat der Joden en Heidsnen ontvlammen , 

 te meer , daar zoo vele bronnen der inkoraften 

 der Heidenfche Priesterfchaar , daar door ten 

 eenemaal verflopt werden. Bekend toch is 

 het uit de getuigenisfen der Heidenfche Schrij- 

 vers , dat onder anderen de godfpraak te 

 Delfos, die zoo vele rijkdommen aan de Pries- 

 ters verfchafte , niet lang na de uitbreiding 

 van het Christendom , zweeg (d?). Bekend 

 is het geval van demetrius, den Zilver- 

 fmid, Handel. XIX. : 55., en plinius 

 berigt aan den Keizer , wiens bevelen hij 

 met opzigt toe de Christenen hadt opgevolgd, 

 dat de (lagtofFers , die dus lang weinig koo- 

 pers vonden , weder ter markt gebragt wor- 

 den. Deze en meer andere oorzaken (^e) , had- 

 den ten gevolge , dat men van de zijde der 



E 4 Hei- 



(rf) Conf. Suidas ia AugUJto ; Lncani Pharfalia , Lib. 

 V : 3. Juvenalis Satijra 6 vs. 544' 



(e) De oorzaken vau den haat van den Romeinfchtn Keizer 

 en Senaat tegen de Christenen zijn voernamelijk geween , voor 

 eerst : dat Ue Oiristenen maar één God beleden ; en ten an- 

 deren : dat zé woigerden voor de btcidtenisfen des Keizers te 



tm»lep , of die door offers te eeren ; zie dit breeder gellaafa 



door 



