OVÊIL -APOLLONiüS VAN tljANA. 5»? 



was gedaaldr — Dat intusïchen nafHiLOS- 

 TRATus, APOLLONius naam meer ver- 

 maardheid heefc gekregen , en gunftiger over 

 hem geoordeeld is geworden, is niec onnatuur- 

 lijk , en zelfs hebben eenige Kerkvaders het hun- 

 ne daar toe bijgedragen, door dien zLj apol- 

 LONiüs karakter niet alleen ongemoeid lieten, 

 maar hem zelfs zeer verhieven , offchoon 

 zij zijne wonderen ontkenden. Niet weinig 

 hielp ook daartoe het berucht werk van hie- 

 R o c L E s , waar door veroorzaakt werd , dac 

 er een geroep uitging van aé wanderen van 

 APOLLONius(^}, gelijk reeds vroeger ver- 

 oorzaakt was door Keizer AURELIAAN, die, 

 tegen zijnen eed , !r/;^«<? Willende fparen, zeide 

 eene verfchijning gehad te hebben van a p o l- 

 LONiüS (c). Den hoogften roem ver- 

 kreeg hij in de zesde eeuw onder de nieuwe- 

 re Grieken , bij welken de fabelen van de 

 Talismans of Amuleten , en derzelver won- 

 derkrachten , ger«eden ingang vonden ( d ). 



Uit deze opgave der verfchillende gevoe- 

 II. Deel. G lens 



(i) Vid. Olesbem. Disf. laud. § XVI. et § XVIII. p. 4»9. 

 fqq. et p. 428. fqq., mant Hier at les zejf putte alleen mt Pbi' 

 lostr. gelijk uit het gefchrift van E ufe bius tegen üi 1 r. blijkt, 



(c) \iA.yopifc. 1. c, conf. omnino Mosbem. laud. Disf. § 



XI ir. p. 408—412. 



(rf) Mosbem. d. 1. §XXI. p. 440i,,feqq. ec disf.de imogfn. 

 ^/>«//. V. fupra $ VI. 



