^CiyjÉajAPOLLOMlIiS y,AN XIJANié ^09 



-het oog, dac • de. waarJtieid der wondenen, die 

 .APoLLONius v^rrigc.zaK hebben , mei.4er 



.daad ftaan bleef ,€ii deze , eenmaal oaaano^e- 

 vochten, blijvende , -kan. bet. niet ^vVel. , anders > 



-hoe en door wiens invloed, hij .die^, dan, ook 

 verrigc mag hebben , of ;Z^n na^m^ i^^.eic. z^cji 



.uitbreiden, en (gaande houden. 



% Vil!. 



In Jateren tijd ,. bijzonder in de vaorgaan- 

 ,4e, ?euw , Avaafin men_ begonnen heeft, mee 

 meerdere kritifche naauwkeurigheid de Wef- 

 -ken-der Ouden, en hunne bedgten te behan- 

 :del,ep, 2ijn,;'er velen geweest , die zich met 

 .het onderzoek der gefchiedenis van apol- 

 LONiiJs hebben bezig gehouden , maar hun 

 .oordeel loopt uit een. 'Eris 2elfs, die be- 

 twijfek , of 'er wel immer een a p o l l o n i- 

 us geleefd hebbe , doch bij dit gevoelen , 

 dat van allen grond ontbloot is , zullen wi|' 

 ons niet ophouden. — Zeer velen , en ^qzq 

 meestal oader de vroegeren , geloovende , 

 dat met de ontkenning der gefchiedenis van 

 A p o L L o N 1 u s , alle historifche geloofwaar- 

 ,^igheid verloren moest gaan , hebben de be- 

 rigren van philostRatus aangenomen , 

 ,en beweren, dat apolloniüs wonderen 

 gedaan heeft j maif fleliea tevens vast , dac 



G 2 fei} 



