orzBi -iLV'.OLVOiiixji van- tija^na. 107- 



Zonderheden ligt vermeerderd kon worden , 

 nagaan , dan moeten wij tot het befluit ko-v 

 men, ^ polxon iu.s.was een bedrieger (w)»' 

 In dit gevoelen. worden wij te meer verfcerkt,. 

 als. wij in aanmerking nemen , dat hij dam is 

 zeer zorgvuldig van zich verwijderde , wan-ft 

 neer h^ met; de M-iT^i handelde Qx'); en dal* 

 DA MIS zelve meermalen verhaalt, «iet ge«fc 

 zien te hebben , die wonderdaden , die hij?? 

 heeft aangeteeketid , maar die van a poll o»/ 

 Nius gehoord- te hebben (//)• Waarom zoo 

 gehandeld ? Indien alles de proef kon door- 

 ftaan , was zoodanige verwijdering geheel on- 

 noodig. — Wat waarde hebben toch zijne zoo- 

 genaamde wonderwerken ? Behalven , ydat 'er 

 niet een onder die groote menigte is , dat duch- 

 tig bewezen is geworden ; en dat hij van ge- 

 heime geneesmiddelen zich bedienen kon,; zoo 

 geeft hij ook iets voor een wonder uit, dat 

 het niet is. Hij zal, bij voorbeeld, t&Athenen 

 een Daemon uit een Jongeling verdreven heb- 

 ben (z), maar wat is dit? hij maakte een 



weï-' 





(w) Hoe dit, ontfanks hctevan te voren gezegde, waarkan zijw, 

 en in een Mensch , en wel bepaaldelijk in ^p olJonius, kon vallen , 

 ontwikkelt, Tiede mann pag. 113. u8. 6cc. en ITi eland bov. 

 aangeh. % IV. (a) 



#«) Pbilostr, Lib. l. c, aö. 

 <y) Pbiltstr.'L. III. C. 57. 

 ^2) Pbilostr. Lib. IV. C. 2a- 



■ji 



