OVER 4P0LL0N1U» VAN TIJANA. ÏOp 



vorderde het doel , dat hij zich voorftelde , 

 om het bijgeloof te begunftigen , zonder welk 

 hij niet alleen geen opgang zou hebben ge- 

 maakt , maar ook geene onderfteuning ge» 

 vonden bij de Priesters. Het is boven dien 

 2oo^eker niet , gelijk ook is opgemaakt ge- 

 worden door wijlen den Utrechtfchen Hoog- 

 leeraar VAN A L p H E N ( c) , dat in die tijden, 

 en toen paulus fchreef , apollonius 

 zoo grooten naam door zijne bedriegerijen zott 

 verkregen hebben , of door de verbreiding 

 van zijne zoogenaamde wonderen , de wonde- 

 ren van CHRISTUS en van z^ne Apostelen zou 

 hebben willen verdonkeren. 



Eindelijk in de vierde plaats , Apollonius 

 was een voor den Staat gevaarlijk Menfch , 

 die aan muiterij en zamenzwerïng tegen de Vors- 

 ten zich fchuldig maakte.— Dat hij deel heeft 

 gehad in de gfoote famenz wering tegen öomi- 

 TiANüs , kan zijn lofredenaar , philos- 

 TRATüs, niet ontkennen Qf), en blijkt ook 

 daaruit overtuigende , dat hij den bepaalden 



tijd 



dat hij zoude gezegd hebben, „wee mij! dat ik na den Zoon van 

 Maria in de Wereld gekomen ben!" noch op dien anderen Oosterling, 

 aangeh. h\] Hot ting. Hist. Grient, p. 189. 190. 



(e) Proleg.ad Pauli tpist. ad Epbejios pag. m & fcqq. 



(ƒ) Hij confpireerde eerst, volgens Philostr. zelf, L.V. cio. 

 tegen Nert : naderhand tegen Dvmitiantis. Pbilost. L. VU. C. 4. 



fqq, etc. y 



