OVER APOLLONIUS VAN TIJANA. Itl 



Wij hebbon toe dus verre ónderfteld , dat 

 het werk van philostratus die zelfde 

 waarde hebbe , die wij toekennen aan ge- 

 lij kfoordge lèvensberigcen , ons door anderen 

 medegedeeld ; ook meenden wij dien weg fe 

 moeten inflaan , om des te beter te kunnen 

 voldoen aan het opgegevene Vraagftuk, eh 

 te toonen , dat het eigenlijke karakter vjfn 

 .APOLLONIUS duidelijk 'genoeg zich ken- 

 merkt, zoo men zijne gefchiedenis raadpleegt, 

 die geenzihs aanleiding geeft tot alle de vèr- 

 fchillende oordeelvêllirigen , die wij ontmöec 

 hebben. Intüsfchen , daar al het geen dien 

 'b«ruchten Man betreft , gegrond is op het 



hè' 



"aan de pogingen, om cle leere' van Jezus' èn 'zytie y^postéTen voor 

 biooteleere vanden Natuurlijken Godsdienst te ' doen doorgaan. Zoo 

 hui hoog gezng van Jezus als Godsgezaut valt, wat grond van zeker- 

 heid is er daii voor aile die ftukken , wier kennis buiten het berrfik 

 der rede ligt? W;UJ^poll. betreft, hoe zeer hetfi'aaije Werk van ^7e- 

 lanii over hem,flechts hiipothcK; , jaflechts ideale fictie behelst, kfiXi 

 tnèn hem evehwel toegeven , dat Ap.' aen doel gehad hcbbe , kieota 

 *tin louter eigenbaat, dat hij iets groots wilde, en 't welk hem nuttig 

 voorkwam : hoe zeer ijdelheid zijn geheime drijfveer, en ook zyne 

 middelen niet zedelijk zuiver waren; — zoo blijft hij altoos nog verre 

 boven een Cngliostro verheven , met wien hij door fommigen , vol- 

 gens de aanmerking van den geleerden 5". Scharp, in Disf. Tbeol, 

 inai:g. en in zi^ne Verhandeling fc^cw (fe i)e;Vr«» , gelijk gefield wordt, 

 'maar C. fchijnt enkel uit eigcnbaan bedrieger' en gochelaar gewccit 

 te ^ijn; alih;;ns' indien ' men volgens" de uitgcgevene ftukken \-ia7.\iQ 

 £1 uic-s mag ourdeeles. 



