Il6 J. H. LOTZE EN H. W. TIJDKMAN, 



oogmerk niet begunftigden , fchoof hij aan eene 

 zijde. Ten aanzien van de overigen bekommer- 

 de hij zich niet om derzelver innerlijke goed- 

 heid, toetst niet hunne berigten, voert geene 

 bewijzen aan voor derzelver geloofwaardigheid, 

 maar het is hem geheel onverfchillig, wat en 

 hoe zij verhalen. Hij bouwt geheel op de be- 

 rigten van D A M I s , die zeer onaangenaam ge- 

 fchreven waren , en door hem in een reiner en 

 lierlijker gewaad zijn gekleed geworden, (r) 

 Hier nu ontftaat de vraag, die bezwaarlijk 

 beantwoord kan worden, wat blijft er, na 

 dat de gefchiedenis van apolloniüs ont- 

 daan is van het kleed, waarin zij door phi- 

 LOSTRATus gejloken is ge.:orden, van da- 

 mis berigten over? Heeft hij er niet van 

 het zijne bijgevoegd? Heeft hij niets ver- 

 groot? Heeft hij ook, gedreven door andere 

 beweegredenen , alles gedaan , om de groot- 

 heid van APOLLONIÜS zoo te verheffen , dac 

 hij elk ander mensch overtrof! Het is bekend, 

 om van het laatfte te beginnen dat een groot 

 aantal Geleerden in het gevoelen Haan, dac 

 PKiLOSTRATUs, of de latere Platonici 

 de wonderen en voorzeggingen van apollo- 

 niüs verzonnen zullen hebben, om het ge- 

 zag der wonderen en voorzeggingen van ch ris* 



Tüi 



<OiLlb. I. c. 3. 



