OVER APOLLONIÜS VAN TÏJANA» l20 



' Ons dunkt, dit gedeelte van het Vfaagftük 

 te moeten beginnen met dé bepaling van hec 

 denkbeeld, de echtheid van een gefchrift» 

 In het algemeen is echtheid (^oi-JavTix^ zod 

 veel als geloofwaardigheid (^a^to'ö-igix') , waarf 

 van, om flechts één voorbeeld te noemen^ 

 terwijl wij in de aanmerkingen aan den voet 

 der bladzijde meerdere zullen opgeven (p)> 

 ten bewijze kian verftrekken de Latijnfchè 

 vertaling van den Bijbel, de Vulgata geheten > 

 die, ingevolge een befluit van de Trentfch^- 

 Kerkvergadering (^}, de auchentike genaamdl 

 wordt, tot aanduiding, dat zij boven allean* 

 dere Latijnfche vertalingen, zeker en geloof*» 

 waardig zij. Ingevolge dan van d-eze bepaling, 

 wordt gevorderd, zal eenig werk voor echt 

 gehouden worden, dat het bl^ke, een boek 

 zij van dien fchry ver , wiens naam het draagt , — • 

 dat het niet door latere Affchrijvers zoo vei** 

 valscht zij geworden, dat de ware meening de* 

 Schrijvers nu niet meer gekend kan worden, en 

 dat men het dus voor een geloofwaardig wetk 

 kan en mag houden. Offchoon dit nu is de eigen* 

 lijke betekenis van hez -wooyó. authenfia , zoö 

 heeft men echter in de oordeelkunde (kritiek^ dé 

 IL Deel. I echt* 



O) Cicteo ad Atticum 9, 14. 16, $). 



(f) Decreta Cötadl. Tridi fess. 4. ï>ag. 8 ed. Anti*.' XiMi 



