OVER APOLLONIUS VAN TIJANA. I39 



Schrijver, maar geenzins de echtheid van zijri 

 werk, als zoodanig, betreft. — Daar wij nu 

 voor de echtheid van de vier Evangelieboeken 

 geene andere bewijzen bij brengen , dan men 

 voor elk ander werk bijtebrengen gewoon is, 

 zoo konden wij deze aanmerking niet voorbij 

 gaan. Of, is de eisch onredelijk, als wij verlan- 

 gen, dat men de echtheid van onze Evange- 

 lieboeken zoo zal beoordelen als men gewoon 

 is elk ander werk te beoordelen? Dit en niets 

 meer vorderen wij van eiken Beftrijder. — Waar 

 vindt men nu ergens bij een eenig Schrijver on- 

 zekerder berigten, ongerijmder verhalen, en 

 «ene opeenflapeling van wonderen, bij welken 

 het bedrog kenbaar is, dan in philostra- 

 Tus gefchiedenis van apollonius? Tot 

 nog toe echter is het niemand in den zin geko- 

 men , daarom dat werk aan philostratus 

 te ontzeggen, offchoon het oordeel eenparig 

 is, dat zijne narigten hoogst ongerijmd zijn. 

 Kan dit gezegd warden van de berigten no- 

 pens JEZUS in de Evangelieboeken? Wij 

 durven gerust eiken Beftrijder derEvangelifche 

 wonderverhalen uitdagen , om ons dat laffe, 

 dat ongerijmde en weerfprekende in dezelve 

 aantctoonea , dat men overal in de wonderver- 

 halen van APOLLONIUS ontmoet. Maakt 

 men nu in weerwil daarvan gene zwarigheid, 



oin 



