OVER APOLLONIUS VAN TIJANA. I4I 



nis der vroegfle vijanden van het Christendom,, 

 die de echtheid en waarheid dier verhalen (la- 

 ven (c). Maar geheel anders is het gelegen 

 met PHiLosTRATus berigten nopens apol- 

 LONius. Hij, die xe van anderen ontleend 

 heeft, geeft niet het geen deze hebben ge- 

 boekt, maar heeft dat nader bewerkt, zoo, 

 dat het nu voor ons geheel onzeker is, wat zijne 

 bronnen eigenlijk behelsden. Wij zijn thans 

 ijiet in ftaat te beflisfen of alles werkelijk 

 zoo gebeurd is , als philostratus zulks 

 vermeldt; wij moeten geduurig twijfelen, of 

 hij niet omftandigheden , die plaats gehad heb- 

 ben, opzettelijk heeft weggelaten (^d), ofwel 

 omftandigheden heeft verzonnen , alleenlijk om 

 xijti held te doen fchitteren. Het zijn even 

 deze innerlijke kenmerken van vervalfching of 

 verdichting , die ons regt geven , het berigc 

 van PHILOSTRATUS als geheel onzeker te 



verwerpen. 



Ten 



(f) Men Tergdjke 5 e r c B j « J Getulgeitisfeti van Jezus, 

 getrokken uit de Schriften der Heidenen. Arnhem 1769 , zie OOk 

 de Verh. van Me ij er en eenen ongenoemden , in de Werken van 

 tet Haagfebe Gen. voor het jaar 1799. 



(rf) Hoe onnaamvkeurig en onzeker verhaalt bij de opwekking 

 van ecne jonge Dochter te Romen, waar over is natezien, bchalven 

 Evfebius in Hieroclcjn, p. 461. Hautez ilïe Religion Cbre- 

 titne prouvée par les foits , Li V. III. § 1062. & 1063. Hier t/ver 

 fcepaaldclijk handelt ook de lltnv. £ «ru* th , lei pka-fc in Ue 

 •«olgende aanieckeiiingen aang«haald. 



