34* J. H, LOTZfi EN H. W*. TIJDEMAN, 

 § XVII. 



*Er is overig, dat wij nu nog de uirerlijke 

 omftandigheden der Evangelisten envanpHi- 

 LosTRATüs befchouwen, en onderzoeken, 

 toe verre eene vergelijking van dezelve, de ze- 

 ierheid der Evangelifche Schriften bevestigt» 



Allereerst doet zich hier als van zelven aan 

 •ons voor, de aanleiding die philostratus 

 kreeg , om de gefchiedenis van apollowius 

 te vervaardigen, en het geen de Evangelisten 

 aanleiding gaf, om de levensbijzonderhedea 

 ▼an JEZUS te boeken. — Philostratus 

 ontving de aanleiding door jülia, de Ge- 

 malin van den Keizer severus. Zij was 

 eene Dochter van eenen Sijrifchen Priester 

 der Zon, bassianus. Zeer veel zucht heb- 

 bende voor de Wijsbegeerte en fchoone Weten- 

 fchappen , die zij beoefende ,' vond zij een 

 bijzonder genoegen in de verkcering niet aller- 

 lei Geleerden, die dagelijks aan haar Hof wier- 

 den toegelaten, en onder welken ook geteld 

 werd PHILOSTRATUS («). Ingenomen 

 met alles, wat vreemd, wat buitengewoon en 

 wonderbaar was, droeg zij aan hem op, de 

 levensberigten van apollonius, die door 

 -den onbekenden da mis zullen gefchreven zijn 



ge- 



(») Meerdere bertgten van hsar, vic(k «a bij Be ijl* Dilt. 

 Jiiii. et Crit. ï. li. p<<.ï. 878. feqq. 



