OVER APOLLONIÜS VAN TIJANA. 15I 



gen moet, indien der Evangelisten berigc no- 

 pens JE2ÜS niet zeker is, dan is 'er niec een 

 cenig waarachtig berigc voor handen. 



S xvïii. 



Het verdient in de tweede plaats opgemerkt 

 te worden, dat philostratus niet alleea 

 niet nodig had, zijne gefchiedenis van atol- 

 LONius te bevestigen, maar ook aan geene 

 onaangenaamheden wegens zijn werk werd 

 of kon worden blootgefteld ; daar en tegen wa- 

 ren de Evangelisten , even als elk ander Chris- 

 ten-Leeraar, aan lijden en vervolging bloocge- 

 fteld ^ maar droegen dat alles , uit overtui- 

 ging, dat het geen zij berigtten waarheid was. 

 Philostratus, aan het hof van de Kei- 

 zerin JULIA gezien, voldeed als hij, ten haren 

 gevalle, de narigten van da mis in een rein 

 €n fierlijk gev/aad ftak, en was bij het vol- 

 brengen van zijnen taak volkomen zeker van 

 hare genadige goedkeuring. (^} — Geheel 

 anders is het gefteld met de eerde Leeraars 

 van het Christendom , en de berigtgevers van 

 JEZUS leven. — De lotgevallen van je zus, 

 den ftichter van het Christendom , voorfpel- 



K 4 dea 



O) Alle de Schrijvers, die over den (Hjl vinPbiUstr. oor- 

 deel vellen , getuigen v;m zijne uitgezochte fieilijklicid. Zoo ueds 

 Cïj'rUl, Lib. III, ad win. Jvliait. bov. nwsali, F i « f i u s 2, c.erc. 



