152 J. H. LOTZS EN ar. W. TIJDEMAN, 



den aan hen , die zich nan zijne zaak toewijd- 

 den, geen goed, maar alles wac hun moest af- 

 fchrikken van dat voornemen. Zij hebben ech- 

 ter , zonder het gevaar optezoeken , of doldrif- 

 tig in het lijden zich te ftorten, alle mishande- 

 ling en vervolging manmoedig gedragen. — At 

 dit lijden echter ondergingen zij voor de ge- 

 fchiedenis en de zaak van CHRisrus. Trou- 

 wens in de voortduring van het Christendom 

 vinden wij daarvoor het overtuigend bewijs. 

 Indien zij toch voor eene zaak die geen 

 grond had , het lijden hadden ondergaan , 

 ze zou , even als de geheele gefchiedenis van 

 APOLLONiüs, vergeten zijn worden , en , zoo 

 min als deze, eenigen invloed op de Wereld 

 hebben gehad. Het eigenaardig en natuurlijk 

 gevolg nu, dat hier uit voortvloeit, is, hec 

 Christendom is geen verdichtfel, en de bcrig- 

 ten, die wij van de Evangelisten ontvangen 

 hebben, en de gefchiedenis van den Stichter 

 van het Christendom behelzen, zijn zeer zeker 

 echt en geloofwaardig. 



S XIX. 



'Er fs nog eene derdg om{!andigheid, die niec 

 mag vergeten worden , en van groote aangele- 

 genheid is, zeis deze: de Evangelisten fchre- 

 ven in een tijd, waarin zij leefden: het geen 



door 



