254 J' H. LOTZE EN H. W. TIJDEMAN, 



rfllLOSTRATu» , teekenen apolloniuj, 

 êe eerfte, als eenTosvenaar^ de laacfte, als een 

 doortrapten en flechten Bedrieger (r> M o e r a- 

 CENES, nader bij den leeftijd van apollo- 

 Wius dan philostratüs, befchrijft hem 

 als een Toovenaar, en philostratüs groot- 

 fte zorg is zijne Lezers voor hem te waarfchou- 

 wen. — Deze, honderd jaren nd zijn held le- 

 vende , grondt zich voornamelijk op de gedenk- 

 fchriften, die apolloniüs reisgenoot da- 

 mis zal hebben nagelaten, en door deszelfs 

 Erfgenamen bewaard zullen zijn gebleven. In 

 deze berigten fchildert da mis zich zelvea 

 als een zwak en ligtgeloovig mensch , en ver- 

 haalt vele dingen, die hij erkent niet gezien, 

 maar flechts van zijn Meester gehoord en voor 

 goede munt aangenomen te hebben . Philos- 

 tratüs die overnemende en bewerkende, 

 lieeft daarbij zich zelven vergeten, en in zijne 

 gefchiedenis zoo vele tegenftrijdigheden ea 



mis- 



<r) Zie boven § Vil. Lnciaamt befchrijft dien ffenioma»' 

 tis Altxünitr als erfgenaam der kunst van eenen zwervende kwak- 

 zalver, waarzegger en wonderdoender , flecht en doortrapt bedrie- 

 ger , die zelf zijn kunst regtftreeks van den Tijanenfir Apolloniue 

 fcad overgenomen en in alle de geheimemenisfen van dezen was in- 

 gewijd , (aldus eenvoudig verftaan wij 't geen Lu ei anus eigenlijk 

 zegt , die zijn geheele treurfptl kende.— Voor een kltcbtfpel toch 

 was de zaak te ernstig). Die PfeuJomantis weerde Ac' Christtnem 

 «n de Epicureifcbe. (natutrondetzodiende} Wijsgeren beide eve» 

 zeer van zich «f. 



