«5 01 V E R....n,E H o E K. S C H F, : 



Twee se- Zoo gewigtig dezc vraag is, ?oo moeijelijk 



voeleishier- . ° ° , -^ , .,i i 



oiTitren: in [s z\] ; bijzondcr wegens twee verfchillende , 

 «wang, . 



' '•?• van beroemde mannen, inec groote verzekering 

 jen fchijnbare gronden, voorgedragen gevoelens;. 



. — moeir 



ft kent, 'c geen mij uit eenige blazoens, die men in 

 ,, oude boeken befchreven vindt, wel zoo toefchijnt. 

 „ 't Gemeen, hier en daar opgemaakt, fchold de 

 „ IJslerfcljen voor ^abiljaauw^n. Op 'td^eigeuieDt, 

 „ dat de Hertog Jiun, wel i,oq veel Kabüjaauwien op 

 „ ,'ï.ljjf zenden. kon , om die fchreeuwers op te vre- 

 „ ten, .was lie? ^i.nnvpord gereed: „heeft hij ^aii/^ 

 „ jaauwe», wij hebben hoeken." En zoa bracht d^^ 

 „ eene benamifig de andere voort;. 



„ Gij hgbt dus w^I geoordeeld, dat de roode hoe^ 

 '^ of muts, van den roqden HpHandfchen Leeuyv zii- 

 „oen oorfpronk l^g^ j alhoewel volgeus deze .tradl- 

 „ tie, niet juist van Brederode sfkomftig zijnde» 



„ Ik heb nog qude flechte afbeeldingen gehad op 

 „ pergement, van mijne familie, waarin een Beiersch- 

 ,, gcziude (of liever Kabiljaauwfche, want hij wa< 

 ,. aan het Hof yan Filip:;^ van Bourgondië) met den 

 „ hoed op, vertoond werd: de hoed ongekleurd, de 

 ,, rand doori;efi)eden en opgerold, zoo dat d? blaqu- 

 „ we randvoering boven kwam. — Ik (la er nietivoo.^ 

 „ in, of het effen blaauw, dan geruit >v^as, wapt dQ 

 „ verf was vrij wat afgpbladdqrd, en de ftukk<?u-zelf 

 „ zijn mede in de algemeeije fchipbreuk verloreft. ^ 

 ,, De perfoon in quiKstia was een de Hie. — (Het 

 „ geen mijne oude Aanteekeiiingeii inhielden, omtren^ 

 g, het bewaren van de oude Hofkkeding van 't Hol- 



,, land' 



