ÉN KADELJAAUWSCIIE TWISTEN. 6l 



§.28. 



■ Ach'tat 



Vele en zeer fehijnbaar zijn de fchijngronden foïven oi. 



■■e' e ven. 



voor ^ ^ 



tiet blindelings, maar geeft voor 't oude get^oélea 

 twee gronden op, welke ik geloof dat nienw zijn, 

 althans 't heugt mij niet, ze bij de Schrijvers, welke 

 ik heb kunnen gebruiken , gevonden te hebbeu ', wel- 

 té ook de reden was, dat ik ze hier te voreu niet 

 inede voorgefteld en beproefd had. Ooft dèz'e argu- 

 ifiencen echter hebben mij , na 't wederleggen van alle 

 die oude, niet van gevoelen kunnen doen Verande- 

 ren, 't Zij mij vergund, met een woord er op aaa 

 te merken, i. Dat de voorwaarde of uitfpraak, in 

 't goede- mnnneii -zeggen van eindelijken zoen tus- 

 fcheu tVilléfn en Margareia vooraangepiaatst : dac 

 de zoon aan de moeder excus vragen zoude — maar 

 daar meê 't kamp gewonnen , en geheel zijnen Cnaa'f 

 't fehijnt, ook der Landzaten) zin hebben zoude — 

 dat, zeg ik, deze conditie, van bloote , zeer natuur- 

 lijke formaliteit, geenszins bewijst, dat Willem^ of 

 de meerderheid der Landzaten, in den eigenlijken 

 aanleg van den twist, waaromtrent nog zoo veel duis- 

 ter is, onre^ hadden, i. Het natuurlijk voorobrded 

 bij twisten iiisfchen ouders en kinderen y geldt meer 

 rhet'jrisch dan hifiorisch, en blijft op zich zelve toch 

 Ikeds vooroordeel: terwijl óok in dezen daartegen over 

 ftaat, het vooroordeel ten gunste der meerderheid, 

 «loor ons , boven, maar ook zeer juist door deri Heer 

 Meerman zelven , bi. 6, opgemerkt. En al ha4 

 Willem^ wegens zijne bijzondere betrekking zedelijk 

 inisdaan, dat hij zich tegen zijne Moeder tot hoofd 



