i$ J. CANTZLAAR OVER EEN 



papier is vastgemaakt , zoodanig dat heczci- 

 ve in het vervolg geraakiiclijk kan worden 

 lafgenomen. 



Men hangt den toeftel nu naast eenen be- 

 proefden kwik-Thermometer, op eene plaafs 

 waar de lucht aan geene fpoedige verande-? 

 ring van temperatuur onderhevig is , en dus 

 het best in eenen Kelder ; na hier twee of 

 drie uren verbleven te zijn , teekent roen 

 op het aangehechte papier de plaats , waar 

 het gekleurde Vocht ftaat , en daar nevens 

 iden graad door den kwik- Thermometer aan- 

 gewezen. 



Vervolgens brengt en hangt men beiden in 

 de opene lucht v en doet dezelfde waarncr 

 iningen , bij den opgang der Zon , en des 

 paniiddags ten twee- uren ; telkens weder den 

 iland van het gekleurde Vocht, en den graad 

 des kwik -Thermometers aantcekenende. 



Des winters kan men op dezelfde wijze te 

 werk gaan in een warm vertrek ; zorg dra- 

 gende , geene aanteekening te doen , dan 

 wanneer men ziet dat het Vocht in eenigen 

 tijd niet van iland verandert : want daar 

 deze thermometer zeer veel gevoeliger is 

 (lan die van kwik , zou men , daarop nicE 

 le^tgnde , jnin juiste bepalingen bekomen. 



m 



