i66 Onderzoek naar het Vüedzel, 



e?iam waren? De Heer Tüll verbaak hierom.> 

 trent een Proef, die bykans beüiÜend is, als ze 

 doorgaat. Men moet , zege hy » een Stoel van 

 Kruifemunt zetten in een V?it vol Waters ; de- 

 zelve fchiet daar haare Wortels in , en groeit zeer- 

 wel ; maar wanneer men'eenige Worteltjes der- 

 zelve buiten dit Vat in een Glas met zout Water 

 hangt, zo fterft dit gedeelte niet flegts, maar de 

 geheele Plant , en derzelver Blaadjes hebben een 

 zouten fmaak. Men kan niet zeggen, dat de 

 Kruifemunt verfterft door het nadeel , dat het 

 Zout gedaan heeft aan die weinige Worteltjes al- 

 l.een,, die in het zout Water overhongen : want 

 fchoon m.cn die geheel hadt afgefnccden , zou d& 

 Plant daar egter niets van geleden hebben; en 'er 

 is in allen gevalle niet aan te twyfelcn, of de 

 Wortels hebben het Zout, zo doodelyk voorde 

 Plant , ingezoogen en door dezelve yerfpreid , de- 

 ■^vyl de fmaak der vevftorvc B.laden dit bcveftigt. 

 Een duidelyk bewys^ zegt de Heer Tull, dac 

 de Wortels allerleie Sappen opfiurpen , die zy in 

 ^en Grond ontmoeten , zelfs die verd^rvelyk voor 

 de Planten zyn. 



Maar laat ons de verdere bedenkino;^n tegen 

 4oze W^^rheid hooren. 



JVaarom zaait men Garjl of Haver na de Tarwe ?• 

 pan alken, om dat de Tar'iv den Grond Jlegts van zul- 

 ^e Sappen heeft beroofd^ die dienjlig ^varen voor haar 

 ij en ^ andere deehjes. die beki^iam ixiaren tot 



