DAT DE Planten uit den Grond haalen. 171 



en dus op de voordeeligfte plaats kooraen te leg- 

 gen , om de Wortels van het gezaaide Graan een 

 grootcn voorraad van Zouten of andere vrugtbaa- 

 re deelcn uit haare gerotte zelfftandigheid mede te 

 deelen^ en voor een bekwaame Meft te verftrek- 

 ken ; behalven dat Weiden en Klaver- Velde» 

 doorgaans ook rykelyk van Meft verzorgd wor- 

 den, die door het Groen niet geheellykuit den 

 Grond getrokken, veelal ten nutte van het ge- 

 zaaide Kooren koorat. 



Laat ons egter niet ontveinzen , dat Rog en 

 Tarw onder malkanderen vermengd zeer w^el ge^ 

 lukt in gronden die voor Tarw alleen te ligt wa- 

 ren: op gelyke wyze als Haver en Boonen, door 

 één, wel flaagen in een Akker, daar de Havet 

 alleen kwalyk in gelukt zou zyn. 



De Heer dü Hamel antwoordt niets op de- 

 ze Zwaarigheid. Maar is het zo zeer te ver- 

 wonderen , dat een fchraal Land gemaklyker het 

 halve getal van gulzige , en de andere helft van 

 min gulzige Planten kan voldoen , dan of zy alle 

 evenveel Voedzel van nooden hadden ? Of komt 

 het zo onbegrypelyk voor , dat daar de eene Plant 

 zyne Wortels veel dieper fchiet, en het Voedzel 

 laager ophaak, dan de andere , dezelve met mal- 

 kanderen kunnen groeijen in een Grond, die op 

 dezelfde diepte llegts Voedzel zou hebben kunnen 

 verfchafFen aan de helft der Planten , die thans 

 iiaarc Oppervlakte beflaan ? 



VL Deel. Na 



