224 Verscïieide Berigteh 



en, bnrftende zonder geraas, geheel in Vonken 

 Vuurs verdween. 



Het omftandigfte Berigt, dat de Heer Prin- 

 GLE van dit Verfchynzel kreeg, werdt hem be- 

 zorgd van een Landman te Ancram , zynde een 

 Dorp dat omtrent een Uur gaans ten Noordwes- 

 ten legt van jfedborough ^ tien Duitfclie Mylen 

 Noordnoordooft van Carlille. Deeze Man fchreef 

 hem dien aangaande als volgt. „ Myn Woon- 

 huis, aan de Molen van Ancram, ftaat met den 

 Gevel naar 't Zuidooften , en 't Molen-Huis , 

 't welk regt daar voor is, heeft de zelfde 

 „ plaat zing , op den afftand van ongevaar drie 

 „ Roeden, 't Was omtrent te negen Uuren 's 

 „ avonds, dat ik, uit geweeft zynde, naar myn 

 „ Huis terug keerde , en , zo als ik op den Drem- 

 „ pel trad, wierdt in een oogenblik de geheele 

 „ zyde van myn Huis verlicht, met zulk cene 

 „ helderheid, als of de Zon fcheen. Myn Rug 

 „ gekeerd zynde naar de plaats van waar het 

 Licht kwam, draaide ik my fchielyk om , op 

 dat ik zien mogt, wat 'er de oorzaak van wa- 

 „ re, en toen zag ik een Vuurbal j omtrent zo 

 „ groot als de Bol van den Hoed dien ik gemeen- 

 „ lyk draag , zes, zeven of op 't hoogfl: agtDui- 

 „ men breed , ftrekkende zynen loop van een 

 „ Schaapherders-Wooning,welke omtrent een half 

 „ Uur gaans van myn Huis af is, naar my toe, 

 „ zo ik dagt, en regt over het midden van 't 

 „ Molenhuis heen. Ik had naauwlyks tyd om 



„ te 



5> 



