326 Waarniemingen oi^rent de MiddelEï? 



daar zy direkt werdt dienftig bevonden te 

 zyn. 



Ik heb een Brief gelezen , dien een Advokaat 

 van Leuven, den i September des Jaars 1760, 

 aan eene Dame van zyne Vrienden fchreef (*), 

 belangende een zeer groote en zonderlinge Kan- 

 ker, welke een Burgeres van die zelfde Stad, 

 federt een geruimèn tyd , aan 't Borft kreeg. 

 Deeze Vrouw, zegt hy, waar van Gy my ty- 

 ding vraagt , is volmaakt genezen , en heden 

 voor de eerfte maal te Kerk gcweeft. Verfchei-^ 

 de Maanden was zy door de Geneesheeren en 

 Heelmeefters , als ongeneeslyk, verlaten geweeft, 

 uit hoofde dat het Gezwel tot zulk een trap was 

 aangegroeid , dat zy geen Middel willen ^ in ftaat 

 ora hetzelve -te doen verflaan. Dewyl men, 

 niettemin, de Cicuta als een uitmuntend Sfecifi- 

 €um voor deeze Kwaal erkende, maakte de Pa- 

 tiënt daar een naauwkeurig gebrlük van , en er- 

 langde een gunftigen uitflag. Daar kwamen 

 zwartagtige Korften op het Gezwel , die wel 

 dra alle de hardigheden van het Borft befloegen, 

 en gevolgd werden van een Etter , welke de 

 vereifchte Affcheiding te weeg bragt : daar vie- 

 len Lappen af van verbaazende grootte, die eene 



Won- 



(*) Let , dat deeze Advokaat van de Hiftorie der 

 Kwaaie onderrigt was , door den Heelineefter , di^ üc 

 behandeld hadc. 



