4ia Waarneemingen omtrent het Licht, 



ik zo fpreeke , gereed zy om Vuur te vatten. 

 Inderdaad, het gebeurt doorgaans, dat, na dit 

 Water een langen tyd te hebben laaten ftil ftaan , 

 de kleinjfte Stoot hetzelve zig vol Vonken doet 

 vertoonen; waar na men fterker Stooten noodig 

 heeft om nieuwe Vonken te verwekken ^ en, als 

 men het verfcheide maaien agtereen beweegt, 

 brengen de laatfte Stooten altyd minder Vonken 

 voort dan de eerden, gelyk ik reeds gezegd heb. 



Als men Zee-Water uitftort op een Katoenen 

 Neusdoek, digt van Stof, die over een Zeef is 

 gefpannen, brengt de Val van 't Water op den 

 Neusdoek Vonken voort, welken ras uitgaan; 

 maar als het meefte Water is doorgeloopen , de 

 Doek nog wel bevogtigd bly vende , en men gaat 

 denzelven v^ryven of flaan , zo doet men een 

 groote menigte van Vonken verfchynen; 't geen 

 menigraaalen met den zelfden uitflag herhaald kan 

 worden. In deeze Proefneeming duuren de 

 Vonken taamelyk lang ; ik heb 'er eenigen haar 

 Licht omtrent een halve Minuut zien behouden, 

 en dit Licht verdween niet fchielyk maar allengs 

 en by trappen. 



Om zodanige Proeven in 't werk te ftellen, 

 moet men Water hebben dat verfch uit Zee ge- 

 haald is : want dit Water behoudt zyne eigen- 

 fchap om Vonken voort te brengen niet lang: aan 

 de Lugt blootgefteld , verlieft het dezelve in een 

 Dag of twee , en zelfs in een oogenbhk 3 wanneer 

 men het op 't Vuur zet , fchoon zonder het te 



doen 



