^VBK DE MlSWYZlNGEN VAN 't KoMPAS , 44^ 



doen zien, dat twee Magneetifche Poolen, op 

 de Oppervlakte des Aardkloots geplaatft zynde, 

 genoeg zyn om reden te geeven van den won- 

 derlykcn loop der Lynen van gelyke Miswyzing 

 op de Kaart van den Heer Halley. 



De Heer Euler maakt een aanvang met het 

 Geval te onderzoeken, wanneer de twee Ma- 

 gneetifche Poolen in de middellyn tegenover elkan- 

 der ftaan : vervolgens plaatft hy dezelven in twee 

 Meridiaanen, regt tegen elkander over, doch op 

 ©ngelyke afftanden van 's Aardkloots Poolen : ten 

 derden in een zelfde Meridiaan : ten laatften ein- 

 digt hy, metze te befchouwen in twee byzon- 

 dere Meridiaanen , niet tegen elkander over. 

 Deeze vier Gevallen kunnen altemaal te pas ko- 

 men, omdat, (wanneer 'er niet meer dan twee 

 Magneetifche Poolen zyn , en deeze Poolen van 

 plaats veranderen ,) het gebeuren kan , dat zy , 

 t'eeniger ty4 , door alle de gemelde Standplaatfen 

 paffeeren. 



Aangezien de Magneetnaald altoos leggen moet 

 in de Vlakte, welke door de plaats der Waar- 

 neeming en de twee Magneetifche Poolen gaat, 

 'AO bepaalt zig het Voordel tot het vinden van den 

 hoek, dien deeze Vlakte maakt met de Vlakte 

 van de Meridiaan. De Heer Euler bevindt, 

 na vetfcheide Gevallen onderzogt te hebben , dat 

 men de Magneetifche gefteldheid van den Aard- 

 kloot, zo als die vertoond wordt op de Kaart, 

 welke de Heeren Mountaine en Dodson 

 VI. Deel. Ff 2 in 



