£52 Verkularikg van een Voorstel 



als voorheen. Dit verfcliil , nu , kan , naar 't 

 my coefchynt, niet gefteld worden dan op reke- 

 ning van de vercenigde werking der twee Beel- 

 den, 't gene my tot het vermoeden brengt, dat 

 de Ziel, op een zelfden tyd, de overecnkomfti- 

 ge indrukkingen ontvangt van het een en andere. 

 Ook zogt ik, in de pooging om het gedagte ftuk 

 te bevvaarheden , de kragt te kennen van eene te- 

 genwerping , die als voorshands gedaan was te- 

 gen eene Stelling, welke my anders zeer waar- 

 fchynlyk was voorgekomen. 



8. In een horizontaale lyn, en end aan end, 

 drie ftukken Lint geplaatft hebbende , ieder onge- 

 vaar twee Voeten lang C^^^- *^) '■> ^^^ eene rood 

 AB, het andere groen BC, het derde geel CD; 

 ging ik tegenover dezelven , op den afftand van 

 omtrent twaalf Voeten , ftaan. De punt van een 

 Stokje, dat loodregt ftondt, kwam juift in dege- 

 meene Doorfnydhig S , daar de Gezigts-Aflen van 

 mytit Oogen elkander kruillen, wanneer ik die, 

 het regter naar het punt B, het flinker naar het 

 punt C rigtte , en ik had op ieder end van 't groe- 

 ne Linta dat is te zeggen in elk punt B en C, een 

 klein rondje van wit Papier geplaatft. Als ik, 

 itu , ïnaar één Oog open hield , \ welk op *t Voor- 

 werp S gcflagen was, oordeelde ik de drie Lin- 

 ten en de Papieren rondjes zodanig gefchikt, als 

 zy wcezentlyk waren , en het Voorwerp S kwam 

 my voor, geplaatft te zyn op het punt B of op het 



punt 



