<g4 VEaKLAAILING VAN EEN VoORSTEL 



deelen, welken onze Ziel velt in de twee voor- 

 o-eföelde Gevallen, ten opzigt van de plaatzing 

 van 't Voorwerp S in B, in C of F, niet byge- 

 S;)ragt kan \vfirden als een Kenteken , dat de Ziel 

 aangedaan kan zyn van de gelyktydige indrukkin- 

 gen van twccEeelden op overecnkomftige gedeel- 

 ten van de beide Netvliezen geformeerd. 

 .,• II. Ik Jiiaak een aanvang, met toe te ftaan, 

 dat, met de Waarnceraing van den Heer Mus- 

 scHENBROEK overeenlvomfiig , de Ziel, in de twee. 

 aangcliaalde Gevallen , verfchillende oordeelen for- 

 xneert; maar ik zal 'er tevens by voegen, dat de 

 -indrukkingen , welken zy ontvangt en die dezel- 

 ven vcroorzaakcn, niet de zelfden zyn, en dat 

 'er', overzulks , geen reden is , om alhier het 

 verfchil van'haarc oordeelen juifi: daar aan toe te 

 fchi-y ven , dat het Beeld in één Oog alleenlyk ge- 

 tekend worde, of cnkeld zy, in het eerfte Ge- 

 val, en in de beide Oogcn, of dubbeld, in het 

 tweede Geval. 



Byüldicn, in de beide Gevallen , de Voorwer- 

 pen, welken in de Oogen zyn afgebeeld, niet 

 de zelfde indrukldngen op de Ziel te wege bren- 

 gen, zo is het niet te verwonderen, dat 'er ver- 

 fchil zy tulTchen de oordcelen , welken zy ten 

 opzigt van deeze Voorwerpen velt ; de oorzaak 

 oj)enbaart zig van zelve in de verfcheidenheid der 

 indrukkingen ; waarom zou men ze elders zoe- 

 ken? Men is dan geenzins verbonden om dezelve 

 diaar in te doen bcftaan, dat liet Beeld enkcld of 



dub- 



